บทที่ 4 เด็กมันโตแล้ว

เพราะชักจะควบคุมตัวเองไม่ได้จนอะไรบางอย่างเริ่มแข็งตัวขึ้นมา ราฟาเอลจึงรีบพาเจ้าตัวแสบมาที่รถซึ่งเลขาของเขาติดเครื่องรออยู่ทันทีเพื่อแก้ไขสถานการณ์ แต่ทันทีที่ขึ้นมาบนรถ ราฟล์ก็รู้ได้ในทันทีเลยว่าตัวเองน่ะโคตรคิดผิด... "ร้อนชะมัดเลย~ นี่ขนาดเราออกมาจากแอร์สนามบินแค่แป๊บเดียว แต่ตัวเค้กเหนียวไปหมดเลย" ตาคมจ้องมองเด็กสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กันบนเบาะหลังรถพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เมื่อคัพเค้กที่ดูเหมือนจะร้อนจนทนไม่ไหวจึงถอดเสื้อวอร์ม ออกจากตัว เหลือทิ้งไว้เพียงเสื้อกล้ามทรงครอปสีแดงเพลิงกับกางเกงวอร์มสีขาวบนเรือนร่างอวบอัด ตอนกอดกันเมื่อกี้นี้เขาก็พอจะรู้อยู่หรอกนะว่าเด็กคนนี้คงจะหุ่นน่าขย้ำ แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะเซ็กซี่ได้ถึงขนาดนี้... ก่อนไปเรียนต่อที่อเมริกา คัพเค้กของเขายังผอมแห้งแรงน้อยอยู่เลย! แล้วทำไมตอนนี้ถึงมีหุ่นน่ากระแทกขนาดนี้ได้วะ? ทางด้านของคณินทราเมื่อเห็นว่าคนที่ตนบ่นด้วยไม่พูดอะไรตอบกลับมาเลย จึงเงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยความแปลกใจ กระทั่งเห็นว่าสายตาคุณแด๊ดกำลังจดจ้องอยู่ที่ส่วนไหน คัพเค้กก็ไม่รอช้าที่จะเดินหน้าอ่อยคุณแด๊ดสุดที่รักของตนในทันที "คุณแด๊ดนี่ละก็~ อุตส่าห์ได้เจอเค้กครั้งแรกในรอบสามปี มัวแต่ใจลอยไปไหนคะเนี่ย?" เด็กสาวแกล้งพูดตัดพ้อและทำปากยื่นใส่คนข้างกายด้วยท่าทางแง่งอน แต่กระนั้นเธอกลับยิ่งเบียดหน้าอกของตัวเองเข้ากับต้นแขนของแด๊ดดี้อย่างจงใจ มือเรียวเอื้อมไปสัมผัสสันกรามของแด๊ดดี้ราฟล์เพื่อให้เขาหันมาสบตากับเธอในระยะใกล้ ซึ่งนั่นทำให้คัพเค้กสัมผัสได้ถึงอาการเกร็งของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน ดวงตาสีดำสนิทที่แสดงออกอย่างชัดเจนถึงการเชิญชวน ทำเอาคนมองอย่างราฟาเอลถึงกับลอบถอนใจด้วยความประหม่า ริมฝีปากอวบอิ่มที่ที่ยื่นออกมาน้อย ๆ นั่นมันน่ากัดมาก จนราฟล์ได้แต่กำหมัดไว้บนหน้าขาด้วยความอดกลั้น ใบหน้าสวยได้รูปของคัพเค้กรับกับต้นคอเพรียวระหงและไหปลาร้าชวนดูดนั่นได้ดีชะมัด ไหนจะหน้าอกหน้าใจที่เบียดแน่นจนแทบทะลักอยู่ภายใต้เสื้อกล้ามสีสดนั่นอีก... ยัยเด็กนี่จะยั่วเกินไปแล้ว... "แด๊ดไม่ได้ใจลอยไปไหนสักหน่อย ...แด๊ดแค่กำลัง 'มอง' ว่าคนสวยของแด๊ด 'โต' ขึ้นขนาดไหนแล้วต่างหาก" เขาว่าพลางดึงแขนของตนที่ถูกเด็กแสบยึดครองไว้ออกและเปลี่ยนท่าเป็นนั่งโอบไหล่อีกฝ่ายให้ซบหน้าลงบนอกกว้าง ก่อนที่จมูกโด่งจะก้มลงสูดดมกลิ่นหอมบนกลุ่มผมนุ่มสลวยของเด็กสาวด้วยความหลงใหล "คัพเค้กของแด๊ดกลายเป็นสาวสวยแบบนี้... แด๊ดชักจะหวงขึ้นมาซะแล้วสิ" คัพเค้กถึงกับหน้าแดงซ่าน เมื่อน้ำเสียงแหบพร่าของแด๊ดดี้ราฟล์มันทำให้เธอใจสั่น หน้าสวยก้มต่ำลงด้วยความขัดเขินเมื่อรู้สึกได้ถึงลมหายใจของคุณแด๊ดที่เป่ารดหลังศีรษะ ก่อนที่สายตาของเธอจะไปสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างที่พาดตัวเป็นลำใต้กางเกงสแล็คของอีกฝ่าย เด็กสาวที่ทำเป็นเก่งได้แต่กลืนน้ำลาย เมื่อจากการกะประมาณด้วยสายตาแล้ว 'ไอนั่น' ของแด๊ดดี้สุดที่รักคงจะขนาดไม่ธรรมดา แม้คัพเค้กจะทำเป็นใจกล้ารุกเข้าใส่คุณแด๊ดแบบจัดหนักจัดเต็มตั้งแต่พบหน้า แต่นั่นก็เป็นเพียงลูกฮึดกับทริคเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เพื่อนเธอสอนมาเท่านั้น! เธอไม่เคยมีประสบการณ์ตรงเลยสักครั้ง! นอกจากเคยบังเอิญไปเห็นหนังสดของเพื่อนในหอ ก็มีเพียงการช่วยตัวเองเท่านั้น เพราะเธอตั้งมั่นเอาไว้แล้วว่าคนแรกของเธอจะต้องเป็นแด๊ดดี้คนนี้! มือเรียวเอื้อมออกไปวางบนหน้าขาของแด๊ดดี้ด้วยความประหม่า ก่อนจะค่อย ๆ ลูบไล้ไปมาช้า ๆ เพื่อดูท่าทีของอีกฝ่าย แม้ว่าลมหายใจของคุณแด๊ดจะถี่กระชั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ ยามที่เธอขยับเข้าไปใกล้จุดยุทธศาสตร์ แต่เขาก็ไม่ได้มีท่าทางปัดป้องเธอแต่อย่างใด คณินทราที่เห็นดังนั้นก็ยิ่งได้ใจ จึงเลื่อนมือเข้าไปยังต้นขาด้านในอย่างรวดเร็ว ราฟาเอลจ้องมองไปยังเลขาของตนด้วยความตื่นเต้น เมื่อตอนนี้เขากำลังถูกเด็กในปกครองฟอนเฟ้นอยู่แถวโคนขา เขารู้ดีว่าสถานการณ์ในตอนนี้มันเสี่ยงที่จะถูกลูกน้องหันมาเห็นมาก แต่ด้วยความที่อารมณ์ค้างมาตั้งแต่ตอนอยู่ในสนามบิน ราฟาเอลจึงไม่อาจทำใจห้ามเธอได้ กระทั่งมือน้อยที่วนเวียนอยู่แถวต้นขามาครู่ใหญ่คว้าหมับเข้าที่กลางกาย ทั้งยังบีบมันเบา ๆ คล้ายกำลังเอ่ยทักทายกัน ราฟล์ที่กำลังเคลิ้มกับการเล้าโลมของเด็กสาวถึงได้สติกลับคืนมา หมับ! คณินทราได้แต่เงยหน้ามองคนที่หยุดมือตัวเองไว้ด้วยความไม่เข้าใจ เพราะตอนนี้สิ่งที่เธอจับเอาไว้ก็กำลังกระตุกหงึกหงักอยู่ในฝ่ามือ ดูจากปฏิกิริยานั่นแล้ว แด๊ดดี้จูเนียร์ก็น่าจะถูกใจสัมผัสของเธอ คัพเค้กเลยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะห้ามกันทำไม ทางด้านราฟาเอลที่รู้ดีว่าหากถลำลึกกว่านี้เขาคงจะห้ามใจตัวเองไม่ไหว จึงก้มลงหอมแก้มนุ่ม ๆ ของคนที่ตัวเองกอดไว้ให้ชื่นใจ ก่อนจะกระซิบข้างใบหูเล็กเบา ๆ "...มากกว่านี้ไม่ได้นะคะคนเก่ง ถ้าเค้กไม่หยุดตอนนี้ จะหาว่าแด๊ดไม่เตือนทีหลังไม่ได้แล้วนะรู้ไหม?"