“อาต้นขา ดาวตกค่ะ อธิฐานเร็วเข้า” พวงชมพูรีบผุดลุกขึ้นนั่ง พรางพนมมืออธิฐานขอพร เมธาพัฒน์ลุกขึ้นนั่งตาม มองเด็กสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาอย่างรักใคร่
เขาพาหล่อนกลับมาอยู่ไร่ดวงตะวันได้อาทิตย์กว่าแล้ว และนี่พวกเขาก็กำลังฮันนีมูนกันอยู่ที่บ้านพักตากอากาศติดริมทะเลของเขาที่จังหวัดภูเก็ต
อากาศยามค่ำคืนแบบนี้ ได้นอนนับดาวกับคนที่เขาแสนจะรักแบบนี้ คงไม่มีอะไรสุขไปกว่านี้อีกแน่ เมธาพัฒน์มองเด็กสาวตรงหน้านิ่ง ดวงตาของเขาเป็นประกายยิ่งกว่าดวงดาวบนท้องฟ้าซะอีก
“อาไม่ต้องขออะไรแล้วล่ะครับ” ชายหนุ่มยิ้มอบอุ่น
พวงชมพูมองอย่างสงสัย “ทำไมล่ะคะอาต้น”
เมธาพัฒน์รั้งร่างบางเข้ามานั่งเกยบนตัก ก่อนจะฝังหน้าของตัวเองลงบนซอกคอหอมละมุนของสาวน้อย ซุกไซร้ไปมาอย่างยอกเย้า พวงชมพูหัวเราะคิกคัก พยายามเบี่ยงตัวหนี
“ก็อาได้ทุกอย่างที่หวังแล้วนี่ครับ”
“แล้วอาต้นหวังอะไรบ้างล่ะคะ ไหนบอกชมพูหน่อยซิ”
เมธาพัฒน์หัวเร
