“...ในเมื่อพี่บอกว่านอนห้องไหนก็ได้ งั้น...”
“?”
“นอนห้องเดียวกับหนูดีไหมคะ?” นามิถามเสียงอ้อน คณินฟังแล้วก็ใจเหลวไปหมด ก่อนที่แก้มจะแดงก่ำยิ่งกว่าเดิมอย่างห้ามไม่ได้
นี่เขาไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?
เธออยากนอนห้องเดียวกับเขา!
“อึก...”
เธอเห็นท่าทางอึกอักนั่นก็ยิ้มหวานพลางลุกจากเก้าอี้แล้วเดินตรงมาที่เขา ก่อนจะโน้มตัวแล้วแตะบ่ากว้างพร้อมกระซิบข้างหูเขาเสียงพร่า “ไม่อยากเหรอคะ? เตียงออกจากกว้างน้า~”
“จะดีเหรอครับ...พะ พี่ว่ามัน”
“ดีสิคะ พี่โดเนทให้หนูตั้งเยอะ ค้างด้วยกันสักคืนจะเป็นอะไรไป” เธอยิ้มหวานจนตาหยี
คนตรงหน้าตรงสเปคเธอมากจริงๆ ...
เขาค่อนข้างน่ารัก ไม่ได้หน้าตาหล่อจัดขนาดนายแบบหนุ่มนิตยสารที่เข้ามาจีบเป็นประจำ แต่เป็นหนุ่มตี๋ ผิวขาว ตาชั้นเดียว ผมสั้นสีดำ ตัวสูงมาก และที่สำคัญคือหุ่นหมีน่ากอดสุดๆ!
จะให้ปล่อยเขานอนแยกห้องได้ยังไงล่ะว่าไหม?
“เอ่อ...”
“พี่รังเกียจนามิเหรอคะ?”
