เที่ยงวัน
นี่ก็ผ่านมาสามวันแล้วที่เมจิพยายามหลบหน้าสาวใช้และคนงานที่ชื่อเข้ม แม้เธอจะทำหน้าที่ไปส่งข้าวส่งน้ำให้กับคนงานจำนวน 7 คนที่มารีโนเวทบ้านหลังเล็กท้ายสวนกุหลาบให้ และได้ทำความรู้จักกับทุกคนจนเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้นแล้ว ทว่าทุกครั้งที่เจอหน้าลุงเข้ม ก็มักจะเลี่ยงคุยอยู่ตลอด
และวันนี้เองก็เช่นกัน...
“ขอบคุณนะครับคุณหนู”
เสียงทุ้มของเข้มเอ่ยขึ้นพร้อมกับรับกล่องข้าวมื้อกลางวันจากคุณหนูคนสวยมา ซึ่งจังหวะนั้นก็แอบลูบมือนุ่มของเด็กสาวไปด้วยและลอบสังเกตปฏิกิริยาจากเธอ
“ทะ ทานให้อร่อยนะคะ” เมจิสะดุ้งน้อยๆ ก่อนจะดึงมือกลับคืนมาด้วยใบหน้าแดงซ่าน หลายคืนที่ผ่านมา เธอเอาแต่ฝันถึงเหตุการณ์ในป่าหลังบ้านอยู่เรื่อย ทว่าผู้หญิงในความฝันที่ถูกเขากระแทกไม่ใช่ป้าเย็นแต่ดันเป็นเธอซะนี่ เลยทำตัวไม่ค่อยถูกเวลาที่เจอเขา
“แน่นอนครับ” เขายกยิ้มเจ้าเล่ห์ ลอบมองคุณหนูคนงามที่อยู่ในชุดเสื้อกล้ามและกระโปรงร
