ดวงตากลมโตเช็กความเรียบร้อยในกระจกแล้วก็คลี่ยิ้มอย่างพอใจ วันนี้ ‘ดอกเหมย’ อยู่ในชุดเดรสผ้าฉลุลูกไม้สีขาวฟูฟ่องน่ารัก และรวบผมหยักศกมัดไว้ครึ่งหัว พร้อมกับแต่งหน้าเบาๆ แต่เพียงเท่านั้นก็ทำให้สาวน้อยในกระจกดูน่ารักราวกับตุ๊กตาก็ไม่ปาน
“อาทิวจะอยู่ที่บ้านหรือเปล่านะ?” เธอพึมพำกับตัวเองเสียงเบา ก่อนจะหมุนตัวไปมาอย่างอารมณ์ดีแล้วหยิบมือถือใส่กระเป๋า แล้วเดินลงบันไดเพื่อไปหา ‘อาทิว’ ซึ่งเป็นคุณอาข้างบ้านของเธอ พร้อมฮัมเพลงตลอดทางอย่างร่าเริง
ดอกเหมยเรียนอยู่ปีสี่แล้ว และตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอม เธอเลยรีบเดินทางจากกรุงเทพฯ กลับมาที่บ้านเกิดต่างจังหวัดด้วยความคิดถึงครอบครัว โดยเฉพาะคุณอาสุดหล่อที่เธอคิดถึงเป็นพิเศษ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“อาทิวววว~ อยู่บ้านไหมค้า~”
เสียงหวานใสตะโกนเรียกพร้อมเคาะประตูหน้าบ้านไม้สองชั้นสีขาวอบอุ่นที่อยู่ห่างจากบ้านของเธอแค่ไม่กี่ก้าว
“เปิดประตูให้หนูหน่อยยย~”
เมื่อไม่ไ
