ตอนที่ 34 ขอแรงๆ ค่ะปะป๊า
ร่างระหงของมิลานอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนเตียงกว้าง สติสัมปชัญญะที่เพิ่งถูกกระชากกลับมายังคงพร่าเบลอ ดวงตากลมโตปรือขึ้นมองเพดานอย่างคนหมดแรง กล้ามเนื้อทุกสัดส่วนปวดร้าวราวกับเพิ่งวิ่งมาราธอน
ในขณะที่เธอยังแทบไม่ได้สติ ลีเจย์ก็ขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง ในมือหนาของเขามีขวดแก้วเจียระไนขนาดเล็กที่ดูเผินๆ เหมือนขวดน้ำหอมหรูหรา ภายในบรรจุของเหลวสีชมพูอ่อนใสแจ๋วที่กลิ้งกะลุกกะลิกอยู่ด้านใน
เขาดึงจุกคริสตัลออก กลิ่นหอมหวานประหลาดลอยมาปะทะจมูก ก่อนที่มือแกร่งจะจับเรียวขาที่สวมถุงน่องสีดำขาดวิ่นของเธอให้แยกออกกว้าง เผยให้เห็นกลีบเนื้อสีสดที่บวมเจ่อและชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำรัก
"ปะ... ปะป๊า... จะทำอะไรคะ?" มิลาถามเสียงแหบพร่า พยายามหุบขาเข้าหากันด้วยความหวาดระแวง กลัวว่าเขาจะเอาของเล่นบ้าๆ อะไรมายัดใส่ตัวเธออีก
"อยู่นิ่งๆ ..." ลีเจย์ดุเสียงเรียบ มือหนารั้งหน้าขาเธอไว้แน่น "
