"คัต! เยี่ยมมาก! สมบูรณ์แบบที่สุด..."
"ยังไม่ผ่านค่ะ!"
เสียงของหลี่ซินดังขัดขึ้นมาทำลายความประทับใจของทุกคนจนแตกกระเจิง โปรดิวเซอร์สาวลุกขึ้นยืน กอดอกมองหน้าจอมอนิเตอร์ "จังหวะส่งสายตายังไม่ลึกพอค่ะ รบกวนขออีกเทค"
"โอ๊ย..." เสียงบ่นกระปอดกระแปดดังแทรกขึ้นมาเบาๆ จากยี่หวา นางเอกของเรื่องที่ยืนเข้าฉากอยู่ข้างศรันย์ หญิงสาวลอบถอนหายใจยาวอย่างหมดสภาพ
"เมื่อไหร่จะผ่านสักทีเนี่ย ขาฉันจะแข็งเป็นหินอยู่แล้วนะ"
ยี่หวาบ่นอุบอิบ พลอยโดนหางเลขต้องยืนทนฟังบทสนทนาเดิมๆ ร้องไห้ซ้ำๆ ไปสิบกว่ารอบจนเมคอัพแทบจะละลายไปหมดแล้ว
"ไม่ต้องถ่ายใหม่แล้วครับ"
เสียงทุ้มเรียบที่ดังแทรกขึ้นมาทำเอาหลี่ซินชะงัก ทุกสายตาหันขวับไปมองยังต้นเสียง
คุณภพก้าวเข้ามายืนขนาบข้างผู้กำกับตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครทันสังเกต เลขาฯ หนุ่มล้วงสมาร์ตโฟนเครื่องหรูออกมาจากกระเป๋าสูท หน้าจอแสดงแอปพลิเคชันที่เพิ่งกดวางสายไปเมื่อเสี้ยววิ
