แต่ทว่าท่านประธานที่บัดนี้สวมวิญญาณคุณครูจอมเผด็จการ ตามขึ้นมาคร่อมทับ ดึงผ้าห่มผืนหนาโยนทิ้งไปให้พ้นทาง ก่อนจะจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด
ภาพตรงหน้าทำเอามิลาตาโต ใบหน้าหวานเห่อร้อน เมื่อเห็นร่างกายกำยำและส่วนอ่อนไหวที่ตื่นตัวเต็มที่จนผงาดชัน ขนาดของมันใหญ่โตและเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดนูน ทรงพลังจนน่าหวั่นเกรง
ชายหนุ่มขยับตัวเข้าแทรกกลางหว่างขา จับเรียวขาขาวเนียนของมิลาให้แยกออกกว้าง นัยน์ตาคมกริบจดจ้องไปยังจุดกึ่งกลางกายสาวที่เริ่มชื้นแฉะและขยับสั่นระริกผ่านชั้นในลูกไม้ตัวบาง ก่อนจะเอ่ยคำสั่งที่ทำเอาคนฟังแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี
"ทำโทษตัวเองให้ฉันดูหน่อยสิมิลา...ใช้นิ้วของเธอแหย่เข้าไปซะ"
"อ๊ะ... ไม่เอา หนูทำไม่ได้... มันน่าอาย..." มิลาส่ายหน้า สองมือพยายามจะปิดบังจุดอ่อนไหวของตัวเอง
"ถ้าไม่ทำ ฉันจะเอาไม้เรียวมาหวดซ้ำรอยเดิมอีกนะ" เสียงทุ้มขู่ฟ่อ นัยน์ตาดุดันจ้องเขม็ง
เมื
