ตอนที่ 94 รอยแผลเป็น
สตูดิโอถ่ายทำเก่าถูกทิ้งร้าง...
บรรยากาศภายในโกดังมืดทึบและอับชื้น แสงสลัวที่ลอดผ่านรอยแตกของหลังคาสังกะสีส่องให้เห็นเศษฉากไม้อัดผุพังและฝุ่นหนาเตอะ
บนพื้นคอนกรีต ร่างของมิลานอนไม่ได้สติ ข้อมือถูกรัดไพล่หลังไว้แน่นด้วยสายเคเบิลไทร์จนพลาสติกบาดลึกเข้าเนื้อ ดวงตาถูกปิดทับด้วยเศษผ้า
ผู้ชายสองคนเดินเข้ามาหยุดยืนค้ำศีรษะ หนึ่งในนั้นเงื้อถังน้ำขึ้น ก่อนจะสาดน้ำเย็นจัดลงบนร่างนั้นเต็มแรง
ซ่า!!
"เฮือก!... แค่กๆๆ!"
น้ำเย็นเฉียบกระแทกใบหน้าอย่างจังจนร่างที่นอนนิ่งสะดุ้งเฮือก มิลาสำลักน้ำอย่างรุนแรง สติที่ดับวูบถูกกระชากกลับมาพร้อมกับความแสบในโพรงจมูก
"อื้อ..." หญิงสาวครางอู้อี้ พยายามลืมตาแต่พบเพียงความมืดสนิท ความเจ็บแปลบจากเคเบิลไทร์ที่รัดตึงผสานกับความหยาบกระด้างของพื้นคอนกรีต ทำเอาความหวาดกลัวตีตื้นขึ้นมาจนหัวใจเต้นระส่ำ
"เฮ้ย ตื่นได้แล้วเว้ย!" เสียงห้าวของผู้ชายคนห
