สิ้นคำอธิบายของคุณหมอ ลีเจย์ก็กระแอมไอแก้เก้อในลำคอ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยนิ่งขรึมเริ่มขึ้นสีจางๆ ที่ใบหู "เอ่อ... รับทราบครับหมอ"
ในขณะที่มิลาฉีกยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ หญิงสาวหันมาฉวยมือหนาของลีเจย์ไปกุมไว้ ก่อนจะกะพริบตาปริบๆ ส่งสายตาออดอ้อนแกมท้าทาย
"ได้ยินชัดมั้ยคะคุณพ่อ... หมอบอกว่าทำได้ แต่ปะป๊าต้อง 'เบาๆ' กับหนูนะ"
"ยัยเด็กแสบ..." ลีเจย์บีบจมูกรั้นของคนช่างยั่วเบาๆ
พรวด!
บานประตูห้องตรวจวีไอพีถูกผลักเปิดออกอย่างรีบร้อน พร้อมกับร่างของ 'ม๊าซิ่ว' ที่พุ่งพรวดเข้ามาเป็นคนแรก ตามติดมาด้วยป๊าฮงและเฮียคังที่หอบแฮกๆ ราวกับวิ่งแข่งกันมาจากหน้าโรงพยาบาล
"อาเหมย! อาเจย์! ตกลงว่ายังไงบ้าง หมอว่ายังไงลูก!" ม๊าซิ่วโพล่งถามเสียงดังลั่นด้วยความตื่นเต้นขั้นสุด สายตาสามคู่ของครอบครัวตรอกศาลเจ้าพุ่งเป้ามาที่เตียงตรวจเป็นตาเดียว
ลีเจย์ชะงักไปนิด ชายหนุ่มรีบดึงมือกลับแล้วขยับตัวยืนหลังตรง ดึงมาดท่านป
