ตอนที่ 81 ดัดนิสัยเด็กดื้อ??
ร้านอาหารกึ่งบาร์ย่านเอกมัยค่อนข้างเงียบในเวลาเกือบห้าทุ่ม เรย์ที่เพิ่งสั่งเครื่องดื่มมาจิบคลายเหนื่อยถึงกับสำลัก เมื่อจู่ๆ ร่างคุ้นตาก็ผลักประตูห้องวีไอพีพรวดพราดเข้ามาพร้อมกับดวงตาที่แดงก่ำ
"เหมย! เป็นอะไร ทำไมสภาพนี้!?" เรย์รีบวางแก้วแล้วถลันเข้าไปดึงเด็กในสังกัดมานั่งที่โซฟา
มิลาไม่ตอบ เธอทิ้งตัวลงนั่ง ซบหน้ากับฝ่ามือแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อาย ตอนเดินออกจากเพนต์เฮาส์เธออาจจะดูเก่งและเด็ดเดี่ยว แต่พอเอาเข้าจริงมันกลับเจ็บจนจุก เธอไม่ได้อยากทะเลาะ และไม่ได้อยากพูดจาทำร้ายจิตใจกันแบบนั้นเลย
เรย์ได้แต่ลูบหลังปลอบใจ ปล่อยให้หญิงสาวร้องไห้ระบายอารมณ์อยู่พักใหญ่ จนกระทั่งเสียงสะอื้นเริ่มซาลง คนเป็นผู้จัดการถึงได้ค่อยๆ ตะล่อมถาม
"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น เล่าให้พี่ฟังได้ไหม"
มิลาสูดน้ำมูก หยิบกระดาษทิชชูมาซับน้ำตาแบบลวกๆ ก่อนจะตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้เรย์ฟัง ตั้ง
