“หอมจัง แกงเขียวหวานหรอ?”เสียงใสถามคนพี่โดยมือเรียวเล็กกำลังรินน้ำเย็นใส่แก้วไปด้วย
“ใช่ แกดูเหนื่อย ๆ นะ”ดวงตาคู่สวยมองใบหน้าของน้องสาวในสายเลือดเพียงชั่วอึดใจก่อนหลุบลงต่ำเล็กน้อยอย่างรู้สึกผิด
ตอนทำเรื่องพวกนั้นเธอยอมรับว่าหลงระเริงไปกับน้องเขยไม่น้อย ทว่าเมื่อมาอยู่ต่อหน้าน้องสาวเธอกลับรู้สึกเกลียดตัวเองขึ้นมาเสียแล้วสิ
“อือ นิดหน่อย งานมีปัญหาน่ะ ขอไปนอนก่อนนะเดี๋ยวลงมาดึก ๆ”
เปรมตอบคนพี่ด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า ใต้ตาดำคล้ำอย่างเห็นได้ชัดจากการรอดนอนมาทั้งคืน ก่อนจะวางแก้วที่ใช้งานแล้วลงในอ่างล้างจานพร้อมรอยยิ้มเบาบางส่งให้พี่สาวอย่างเช่นทุกวัน
“อืม ลงมาก็อุ่นกินนะ พี่จะตักแยกไว้ให้”
“น่ารักจริง ๆ ขอบคุณค่ะพี่สาว”
สิ้นเสียงสนทนาระหว่างพี่น้อง ปริมถอนหายใจยืดยาวเมื่อน้องสาวเดินจากไปเป็นที่เรียบร้อย เธอมองตามแผ่นหลังเล็กที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไปด้วยความรู้สึกผิดที่ท่วมท้นอยู่ในอก ยิ่งเห
