เปลือกตาสีใข่กระพริบถี่ก่อนมองสำรวจไปรอบห้องที่คุ้นเคย แรงกอดรัดรอบเอวคอดกิ่วไม่ต้องมองก็รู้ว่าเป็นใคร
ความอ่อนเพลียที่สะสมในกายมาเป็นเวลานานและความอบอุ่นจากอ้อมกอดของพี่ร็อคทำให้เธออยากนอนให้เขากอดต่ออีกสักหน่อย ทว่าเสียงร้องโครกครากของน้ำย่อยในกระเพาะกับเร่งเร้าให้เธอรีบหาอะไรกินโดยเร็ว
“อีกสักพักอาหารจะมาส่ง นอนต่ออีกหน่อยเถอะ”เสียงทุ้มงัวเงียบอกคนในอ้อมแขน ที่จริงเขาตื่นก่อนเธอสักพักแล้ว ทว่าเมื่อเห็นคนตัวเล็กกำลังหลับสบายจึงให้เธอได้นอนต่ออีกหน่อย
ส่วนตัวเองจัดการสั่งอาหารไว้รอเธอตื่นมาทาน เพราะเมื่อวานเขาเดาเอาว่าเธอคงยังไม่ได้ทานอะไรเลยเพราะหิ้วท้องรอเขากลับมา
“ขอบคุณค่ะ”คำพูดของคนข้างกายเรียกรอยยิ้มกว้างจากคนตัวเล็กได้ไม่ยาก หญิงสาวหันเข้าหาอ้อมกอดอบอุ่นของชายที่ตัวเองหลงรัก ซุกร่างเปลือยเปล่าบดเบียดเข้าหากายแกร่งที่เปลือยเปล่าไม่ต่างกัน ก่อนจูบลงบนปลายคางของอีกฝ่ายครั้งหนึ่งอ
