“ปริมคงไม่คิดว่ามันจะจบที่น้ำเดียวหรอกใช่มั้ย?” เสียงทุ้มช่วยพูดในสิ่งที่คนตัวเล็กสงสัยจนแสดงสีหน้าแบบนั้นออกมา พลันช้อนอุ้มร่างบอบบางแล้วเดินตรงเข้าไปยังห้องนอนอย่างรวดเร็ว
เพียงไม่นานเสียงกระแทกกระทั้นตอกอัดของบางสิ่งก็ดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงครางกระเส่าเรียกชื่อกันและกันอย่างยาวนานราวเกือบสี่ชั่วโมง เสียงเหล่านั้นก็เงียบลง พร้อมภาพของสามีภรรยาที่เปลือยเปล่ากอดก่ายกันหลับไปบนเตียงกว้างที่พึ่งผ่านการใช้งานอย่างดุเดือด
หลังจากที่ตกลงกันไปเมื่อวาน วันนี้เขาพาเธอออกจากคอนโดตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า โดยเตรียมเสื้อผ้าสำหรับค้างคืนติดไปสองชุด ซึ่งพอเธอถามว่าเรากำลังจะไปไหน คำตอบที่ได้คือ การยักคิ้วข้างหนึ่งพร้อมรอยยิ้มมุมปาก เธอเลยตัดใจไม่ถามต่อเพราะยังไงเขาคงไม่บอกแน่นอน
ปริมมองดูสภาพแวดล้อมรอบข้างอย่างไม่เข้าใจนัก พี่ร็อคขับรถพาเธอมาแถบชานเมือง ก่อนจะเลี้ยวเข้ามาในถนนที่ตัดผ่านสวนมะม่วงเข้าไปราวเก
