ร็อคกระชับกอดร่างบางในอ้อมแขนแน่นขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาวางลงบนบ่าเล็กส่งสายตามองหญิงสาวราวกับกำลังอ้อนวอน หัวใจแกร่งถึงกับเต้นผิดจังหวะเพราะเกรงว่าคนตัวเล็กจะปฏิเสธออกมา
“แล้วถ้าปริมบอกว่าไม่รอล่ะคะ?”น้ำเสียงราบเรียบถามขึ้น เธออยากลองฟังความคิดของเขาดูอีกหน่อย ลองถามหยั่งเชิงสักเล็กน้อยก็คงไม่ใช่ปัญหา เธอยอมทุ่มให้เขาทั้งตัวทั้งใจขนาดนี้แล้วย่อมอยากรู้น้ำหนักในใจของเขาบ้าง
ว่าสุดท้ายแล้วเธอควรจะเดินไปบนเส้นทางนี้กับเขาดีหรือไม่…
ชายหนุ่มมีสีหน้าเจื่อนลงเมื่อได้ยินเช่นนั้น แต่แล้วในใจกลับมีความรู้สึกยากจะยอมรับขึ้นมาอย่างฉับพลัน คล้ายกับว่าตนเองไม่อยากปล่อยเธอไป ทั้งที่รู้ว่าความคิดเหล่านี้มันเห็นแก่ตัว แต่เขาก็ไม่ได้เป็นคนดีแต่แรกอยู่แล้ว
“พี่ก็พอเข้าใจ พี่เข้าหาปริมอย่างไม่ถูกต้อง ออกจะขืนใจด้วยซ้ำแต่หลังจากนั้นปริมก็ยอมพี่ตะ-”
เพี๊ยะ!!!
“พี่พูดอะไรเนี่ย??”เธออดฟาดฝ่ามืออรหันต์ลงบนต้นแ
