“จะมองหน้าผมอีกนานไหม” คุณเจทนไม่ได้จึงเป็นคนพูดก่อน หลังจากส่งลูกเสร็จคุณเจโทรเข้ามาหาฉัน บอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย เราจึงนัดเจอกันที่ร้านอาหาร ฉันมองหน้าเขาก็เพราะใบหน้าของเขามีรอยฟกช้ำ จ๋ายเป็นคนทำหรือเปล่านะ หรือเขาไปมีเรื่องกับคนอื่นงั้นเหรอ
“ก็คุณเจไม่รักษาคำพูดนี่คะ”
“ผมไปรับปากอะไรซี เท่าที่จำได้ผมไม่ได้รับปากอะไรนะ”
“...” ใช่ เขาไม่รับปากเรื่องข้อเสนอของฉัน แต่เขาก็น่าจะรู้สิว่าฉันไม่ได้อยากแต่งงานกับเขา
“เรื่องแต่งงานจะโทษผมไม่ได้นะ ผมถามซีแล้ว” ท่าทางไม่รู้สึกผิดนั่นอะไร เขานะที่ผิดคำพูด
“ใช่ค่ะคุณเจถามซีแล้วและซีก็ตอบคุณเจชัดเจนแล้วด้วย เราคุยกันรู้เรื่องไม่ใช่เหรอคะ ทำไมเช้ารุ่งขึ้นคุณเจถึงให้ผู้ใหญ่ของคุณเจมาหาซี”
“เพราะผมต้องการจะแต่งงานกับซี ผมต้องการลูกของผม ถ้าซีอยากอยู่กับลูกซีก็ต้องแต่งงานกับผม”
“ทำไมคุณเจถึงได้ไม่น่ารักแบบนี้คะ”
“เรื่องนี้ซีไม่น่ารักก่อนนะ ผมม
