เด็กผู้ชายตัวน้อยกระซิบข้างหูผมหลังจากที่ผมแกล้งแหย่เรื่องพ่อ “พีไม่มีพ่อครับ พ่อไม่ต้องการพี แม่ซีกับน้าไอน้านุกน้าโต๋เป็นคนเลี้ยงพีมา ตอนนี้แม่ซีโสดครับ ถ้าคุณเจชอบแม่ซี พีอนุญาตครับเพราะพีชอบคุณ”
คำพูดของพีพีทำให้ผมมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน “ไม่มีพ่อ”
“อย่าพูดไปสิครับ แม่ซีได้ยินพอดี” พีพีรีบยกมือขึ้นมาปิดปากผม
“พีพี” ซีตกใจ ผมไม่แน่ใจว่าเธอตกใจที่ผมพูดประโยคเมื่อกี้ หรือตกใจที่ลูกชายเธอเอามือที่เปื้อนไปด้วยไอศกรีมรสสตรอว์เบอรี่มาปิดปากผม แล้วไม่นานผมก็ได้คำตอบ “เอามือไปจับหน้าคนอื่นไม่ได้นะคะ แบบนี้ไม่น่ารัก”
คนอื่นที่ออกจากปากผู้หญิงคนนี้มันทำใจผมคันยิบ ๆ เธอต้องการย้ำเป็นระยะให้ผมรู้ตัวว่าเธอยินดีมากที่จะให้ผมเป็นคนอื่นในสายตาพีพี
“พีขอโทษครับ” พีพีรีบขอโทษทันที
“ไม่เป็นไรครับ คุณเจไม่โกรธ”
“จริงเหรอครับ”
“จริงสิครับ”
“คุณเจน่ารัก พีชอบคุณเจนะครับ”
“ครับ” คุณเจก็เริ่ม
