"ไม่..." ม่านฟ้าชะงักเมื่อหันไปปะทะกับสายตาคู่นั้น เขาส่งสายตาที่เย็นยะเยือกมาให้จนม่านฟ้าต้องหยุดประโยคผลังที่อยากจะพูด
"ก็ได้ค่ะ"
"ม่านฟ้า?" คนข้างๆหันมาถามอย่างสีหน้ากังวล สิงห์เดาออกว่าขุนพลคิดยังไงกับคนตัวเล็ก เพราะหมอนั่นเคยมาดักรอเขาแล้วรอบหนึ่ง ถึงจะมีเพื่อนอย่างกันและทศติดรถไปด้วยแต่เขาก็ยังไม่วางใจ
"ไม่เป็นไรค่ะ หนูดูแลตัวเองได้"
"งั้นพี่จะไปส่งที่รถ"
"อย่าลำบากเลยครับ ไม่ต้องเป็นห่วงผมจะดูแลเธออย่างดี" ขุนพลพูดขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความครุกกรุ่นในหัวใจ ถ้าเขาไม่รู้สึกอะไรสิแปลก ผู้ชายสองคนนั่งประกบข้างซ้ายขวาขนาดนี้ เขาควรจะจัดการเธอยังไงดี
"เอาล่ะๆ งั้นพี่ขอตัวกลับก่อนนะครับ เก็บเงินด้วยครับ" เขาหันไปเรียกพนักงาน
"2450บาทค่ะ"
"ไม่ต้องทอนครับ"
"ขอบคุณค่ะคุณเสือ"
"หึ" สิงห์แค่นหัวเราะเบาๆ แต่มันก็ทำให้เสือได้ยิน
"งั้นเรากลับกันเลยไหมคะ"
"ไปไอ้พล ดึกแล้วพรุ่งนี้กูมีเ
