ณ คฤหาสน์ตระกูลวรวิทย์
เสียงผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพูดคุยกันเรื่องพิธีแต่งงานที่ใกล้จะถึงในวันมะรืนอย่างออกรส ทั้งหัวเราะ ถามย้ำถึงความพร้อมยิ่งกว่าคู่บ่าวสาวเสียอีก
“เฮีย...มองอะไรหนักหนาคะ ช่วยสนใจผู้ใหญ่กันหน่อย” น้ำรินค้อนเฮียกัณฑ์เบา ๆ เมื่อเห็นว่าเขาเอาแต่มองเธอ
“ก็มองว่าวันมะรืน เจ้าสาวของเฮียจะสวยขนาดไหนนะ” เฮียกัณฑ์ตอบหน้าตาย แต่แววตาซุกซนจนทำให้เธอต้องเบือนหน้าหนี
เมื่อผู้ใหญ่จัดการกำหนดการทั้งหมดเสร็จแล้ว ก็เล็งเห็นว่าทั้งคู่ดูเหนื่อยมาก เพราะทั้งวันน้ำรินกับเฮียกัณฑ์ก็วิ่งวุ่นลองชุดและจัดการหลายเรื่องทำให้ พ่อแม่พูดให้ทั้งคู่ไปพักเข้านอนให้เต็มที่
ไม่ทันที่น้ำรินจะตอบผู้ใหญ่ว่าไม่เป็นไรเกรงใจ แต่คนร่างสูงก็ลุกขึ้นโค้งตัวตามมารยาทแล้วลากเธอออกจากตรงนั้นไปยังห้องนอนของน้ำรินทันที
ปัง!!!
เสียงปิดประตูดังสนั่น เฮียกัณฑ์ไม่พูดอะไรออกมา เพียงแค่เดินเข้าใกล้น้ำรินจนเธอต้องถอยหลังไป
