ณ ตระกูลวรวิทย์
เสียงเคาะประตูเบา ๆ ดังขึ้น ก่อนที่แม่จะโผล่หน้าเขามาในขณะที่น้ำรินกำลังแต่งตัวเพื่อออกงานไปกับพ่อแม่
“ลูก...แม่ว่าชุดนั้นมันดูเปิดไปหน่อยไหม” แม่มองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าของน้ำริน น้ำเสียงแฝงด้วยความเป็นห่วง
น้ำรินยืนส่องกระจก หมุนตัวไปมา เธอเลือกเดรสสีครีมยาวเหนือเข่าเล็กน้อย ผ่าด้านข้างโชว์เรียวขา
“เปิดตรงไหนคะแม่ นี่สุดภาพที่สุดเท่าที่น้ำรินมีแล้วนะคะ” น้ำรินพูดสบาย ๆ แต่ในกระจกมีความเอาแต่ใจปนติดเล่น
แม่ที่ยืนกอดอกมอง พูดต่อทันที
“แม่กับพ่อไม่ได้ต้องการให้ลูกใส่ชุดไปล่อลวงเขา แต่อยากให้ไปในฐานะตัวแทนครอบครัวเข้าใจไหม”
“เข้าใจค่ะแม่” น้ำรินหมุนตัวหนึ่งรอบให้ดู “แค่ไปคุย แล้วจะปฏิเสธแบบนุ่มนวล ไม่มีอะไรต้องกังวล น้ำรินจะเป็นตัวของตัวเองไม่อยากตีหน้าเข้าหาเขาค่ะ”
“ปฏิเสธ? ลูกยังไม่เห็นหน้าเขาเลย ทำไมถึงตัดสินใจเร็วนัก”
น้ำรินยักไหล่
“แม่ก็รู้นิสัยริน รินไม่ชอบถ
