“คิดว่ารินจะปฏิเสธได้ไหมล่ะ” น้ำรินเอียงคอมองคนซ้อนหลัง
“หึ...ก็ไม่” เสียงเข้มพูดชัด
“งั้นก็จัดมาเถอะ ริน...อุปส์”
ไม่ทันที่น้ำรินจะสาธยายต่อริมฝีปากก็ถูกประกบอีกครั้งพร้อมความร้อนแรงที่มากกว่าเดิม สองมือแกร่งจับขาเธอแยกออกจากกัน เดรสตัวสั้นถกขึ้นกองบนเอว เผยให้เห็นชั้นในตัวบางสีขาวที่เปียกชื้นนิด ๆ จากความสุขที่ได้รับ
นิ้วมือลูบไล้ต้นขาแผ่วเบา แต่แม้น้ำรินจะดิ้นแค่ไหน ท่อนขาของเขาก็เกี่ยวล็อคพันธนาการไม่ให้เธอได้หนี นิ้วหยาบเย้าหยอกกลีบร่องผ่านชั้นในบางอย่างตั้งใจจนรอยเปียกชื้นเป็นวงกว้างขึ้น
“เสียวเหรอ เฮียยังไม่ทันทำอะไรก็ แฉะแล้ว”
“ก็เฮียเล่นลูบอยู่นั่นแหละ...อ่ะ...อ๊าส์” น้ำรินยังไม่ทันโต้แย้ง ก็โดนนิ้วนั้นบดบี้คลึงจนต้องยกสะโพก
“เฮียแกล้งรินอ่ะ...อิ๊..”
“หึ...” ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ เขากลับใช้นิ้วหยาบทะลวงหนึ่งนิ้ว เพิ่มเป็นสอง และสามตามลำดับ เสียงเจ๊าะแจ๊ะที่ทำให้คนฟังเสีย
