นายสุดเถื่อนจอมหื่นกับยัยตัวเล็ก

แนะนำตัวละคร เฟียส อายุ23 ปี รูปหล่อพ่อรวยเป็นเจ้าของธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย ใช้ผู้หญิงเปลืองเหมือนกระดาษทิชชู รักอิสระ ไม่ชอบโดนบังคับ และเกลียดผู้หญิงเห็นแก่เงินที่สุด! เขาจะต้องมาแต่งงานกับเด็กผู้หญิงที่ไม่ประสีประสาอะไรแถมยังอ้อนเก่งเหมือนแมวเหมียว แทนน้องชายที่ชิ่งไปมีลูกบาปเลยตกมาที่เขา ตัวเล็ก อายุ18 ย่าง 19 ปี สาวสวยน่ารักตัวเล็กขาวสเปคผู้ชาย เป็นคนอ่อนไหวมาก แต่ก็ดื้อมากเช่นกัน เชื่อฟังบ้างไม่เชื่อฟังบ้างตามประสาเด็ก แต่เธอต้องแต่งงานกับผู้ชายใจร้ายปากร้าย เถื่อน! แต่ก็เป็นพี่ชายที่เธอแอบชอบ แต่เขากลับเกลียดเธอยิ่งกว่าอะไร เธอต้องแต่งเพื่อครอบครัว ไม่งั้นบ้านที่เธอเคยอยู่มาตั้งแต่เด็กจะต้องโดนยึด ไหนบริษัทที่พ่อกับแม่สร้างมากับมืออีก 1 ฉันสำรวจความเรียบร้อยตัวเองในกระจก วันนี้มีนัดลองชุดแต่งงานที่ไปตัดไว้ครั้งก่อน​ ใช่ฉันเป็นว่าที่เจ้าสาวเพียงแค่อายุ18ย่างเข้า19 ปี เท่านั้น เพราะด้วยเหตุผลบางอย่าง อ้อฉันชื่อ 'ตัวเล็ก' เป็นลูกสาวคนเดียว น่ารักและสวยมากด้วย555 ตึกๆๆๆ ฉันวิ่งลงบันไดมาชั้นล่างเพราะตอนนี้สายแล้ว "พี่แข คุณพ่อคุณแม่ล่ะคะ"ฉันถามพี่แขแม่บ้าน ที่ทำความสะอาดอยู่แถวนั้น "คุณท่านไปดูงานต่างจังหวัดตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ"พี่แขตอบ "เฮ้อ...ไปไม่เคยบอกลูกสาวคนนี้เลยสิหน่า"ฉันถอนหายใจ บ่นอุบอิบให้พ่อกับแม่ที่ไม่ค่อยสนใจลูกสาวอย่างฉัน "ของที่คุณหนูจะเอาไปให้คุณหญิงค่ะ"พี่แขเดินเข้าไปในครัว หยิบกล่องขนมเค้กที่ฉันทำไว้มาให้ "ขอบคุณค่ะ"ฉันรับมาถือแล้วเดินออกไปหน้าบ้าน ขึ้นรถที่มีคนขับรถไปบ้านพี่ฟีน คือฉันขับรถไม่เป็นอยากหัดขับมากแต่ทุกคนบอกว่าฉันยังเด็กไม่ให้ขับ ฉันเลยต้องพึ่งพาคนขับรถตลอดเวลาแบบนี้ "สวัสดีค่ะคุณป้า ตัวเล็กเอาขนมเค้กมาฝากค่ะ"ฉันลงจากรถเดินเข้าไปหาคุณป้าในบ้าน ยกมือไหว้ท่านแล้วเอาของฝากที่ทำเองให้ "อ้าวมาแล้วหรอลูก มาๆนั่งก่อน"คุณป้าหันมายิ้มกว้าง ชวนฉันนั่งลงข้างๆ "ขอบคุณค่ะ"ฉันก้มหัวให้ท่านแล้วเดินไปนั่งข้างๆ "พี่ฟีนยังไม่มาหรอคะ"ฉันสอดส่องสายตามองหาว่าที่เจ้าบ่าวที่ฉันไม่ได้อยากแต่งงานด้วย เพราะพี่ฟีนคือพี่ชายที่แสนดีของฉัน และมีแฟนแล้วด้วย แต่ฉันไม่สามารถล้มเลิกงานแต่งนี้ได้จริงๆ "ฟีน? หนูยังไม่รู้หรอลูก"คุณป้าทำหน้างง "รู้อะไรคะ"ฉันต่างหากที่ต้องงง "ก็เรื่องเปลี่ยนเจ้าบ่าวเป็นตาเฟียสไงลูก ป้าคุยกับพ่อแม่หนูแล้วนะ"ท่านบอก "....."ฉันนิ่งอึ้ง รู้สึกตกใจ ที่อยู่ๆก็เปลี่ยนเจ้าบ่าว แล้วเจ้าบ่าวคนใหม่คือพี่เฟียส OMG "ทำไม เป็นฉันไม่ได้หรอเจ้าบ่าวเธอ"แล้วเสียงทุ้มเข้มก็ดังขึ้น พร้อมกับร่างโตสูงสง่าเดินเข้ามาในห้อง หัวใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะทุกครั้งที่เจอเขาคนนี้ "ปะ...เปล่าค่ะ"ฉันตอบติดขัด ก้มหน้าลงไม่กล้าสู้หน้า "ที่จริงไม่ต้องไปลองชุดอะไรนั้นก็ได้นะ เพราะงานก็มีแค่ครอบครัวฉันกับเธอ" "ตาเฟียส!!"คุณป้าเรียกลูกชายเสียงเขียว "จะไปก็ลุกสิ ชักช้า"พี่เฟียสบอกเสียงห้วน แล้วเดินออกจากห้องไป "เฮ้อ! เจ้าลูกคนนี้นี่"คุณป้าถอนหายใจส่ายหัวตามลูกชายคนโตไป พี่เฟียสเป็นผู้ชายที่มีจุดยืนเป็นของตัวเอง อย่างที่เห็นนั่นแหละ และเขาก็เกลียดฉันมากด้วย "ตัวเล็กขอตัวนะคะคุณป้า"ฉันยกมือไหว้ลาท่าน ก่อนจะวิ่งตามพี่เฟียสมาที่รถ "ขึ้นมาสิว่ะ! จะยืนบื้อทำซากอะไร"พี่เฟียสเปิดกระจกตะโกนบอก เมื่อฉันไม่ขึ้นรถสักที ก็ฉันกลัวเขาไม่ให้ขึ้นนี่ "ค่ะ"ฉันรับคำแล้วเปิดประตูรถสุดหรู หย่อนก้นลงไปนั่งครั้งแรกของชีวิต ก็พี่เฟียสไม่เคยให้ฉันขึ้นรถของเขา ก็อย่างที่บอกเขาเกลียดฉัน บรื้น! บรื้นนนน!!! พี่เฟียสขับรถกระชากแรง เร็ว จนฉันกลัว จับสายเบลท์ไว้แน่นหลับตาปี๋ "พี่เฟียสขับช้าๆหน่อยได้มั้ยตัวเล็กกลัว"ฉันบอกเสียงสั่น บรื้น บรื้นนนน บรื้นนนน!!! ยิ่งบอกเขายิ่งขับเร็ว แล้วดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ไปที่ร้านตัดชุด ข้างถนนเริ่มมีแต่ป่า บ้านคนน้อยลงเรื่อยๆ เขาจะพาฉันไปไหน? "พี่เฟียสจะพาตัวเล็กไปไหน"ฉันถาม ตากวาดมองไปรอบๆ เอี๊ยด!!!! เขาหักรถจอดข้างทาง "ฉันมีนัด วันนี้ไม่ว่าง"เขาบอกเสียงเรียบ แล้วถ้าไม่ว่างแล้วพาฉันมาด้วยทำไม! "ค่ะ"ฉันพยักหน้า แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าจะจอดรถทำไม ขับไปพูดไปก็ได้ "ลง!"เขาหันมาบอกเสียงดัง "ลงทำไมคะ"ฉันขมวดคิ้วยุ่ง นี่มันมีแต่ป่านะ "ก็ฉันบอกให้ลง ฉันไม่ว่าง!"คนตัวโตตะโกนใส่หน้าฉันเสียงดัง "แต่ตรงนี้มันไม่มีรถกลับบ้าน" "ลง!"พี่เฟียสะกดเสียงต่ำมองหน้าฉันเหมือนจะฆ่าถ้าไม่ลง ปัง! บรื้น บรื้น!!! พอฉันลงจากรถ เขาก็ออกรถไปอย่างเร็ว นี่เขาทิ้งฉันจริงๆหรอ น้ำตาฉันซึมมองท้ายรถหรูค่อยๆลับตา เขาใจร้ายจัง ฉันเดินไปตามถนนหาบ้านคนเพื่อความปลอดภัย ขณะเดินก็มองดูรถแท็กซี่ไปด้วยจะโทรบอกคนมารับก็ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ไหน แถวนี้ไม่ค่อยมีสัญญาณมือถือเสียด้วย ฉันเดินมาไกลกว่าจะเจอบ้านคนและยืนรอแท็กซี่อย่างใจจดใจจ่อ