| นารา |
วันจันทร์ วันเริ่มต้นสัปดาห์ ฉันตื่นแต่เช้าเพราะกลัวรถติด แต่สุดท้ายมันก็ติดอยู่ดี กว่าจะถึงออฟฟิศก็เกือบๆ แปดโมงครึ่ง เมื่อจอดรถเสร็จสรรพ จึงรีบวิ่งเข้าตึกเพื่อแตะบัตร
“นารา...นารา~”
ใครสักคนกำลังเรียกชื่อฉันอยู่ พอหันไปมองซ้ายมองขวาสองสามที ก็เจอต้นเสียงที่ตะโกนเรียกฉันดังเจื้อยแจ้วมาแต่ไกล อ้อ...ไม่ใช่ใครที่ไหน ปวินเพื่อนฉันนั่นเอง
“นารา...เป็นไงบ้างวะคืนนั้น” ปวินวิ่งเข้ามาหา เอ่ยถามพลางโอบไหล่กอดคอ ลากฉันไปยังโถงลิฟต์
“พวกแกใจร้าย ทำไมปล่อยเราไปกับคุณการันต์” ฉันตอบกลับด้วยใบหน้าและน้ำเสียงที่บ่งบอกว่ากำลังงอนอีกคนอยู่
“แหม...เราอยากจะแหมให้ยาวถึงเชียงใหม่ ก็ใครกันล่ะโทรเรียกเขามา พอมาถึงโต๊ะปุ๊บ เขาก็ดึงเอาตัวนาราไปเลย พวกเราจะทำอะไรได้อะ คุณการันต์เขาเป็นใคร!? เป็นเจ้านาย...เป็นบอสใหญ่ ใครจะกล้าหือวะ!? แล้วอีกอย่าง พวกเราคิดว่าเขาน่าจะรู้ว่าบ้านนาราอยู่ไหน” จากที่ฉันต
