| นารา |
เมื่อถึงเวลาตามที่คุณการันต์บอกไว้ เราสองคนเดินลงลิฟต์ไปยังรถสปอร์ตคันหรูที่จอดอยู่หน้าตึก ทันทีที่คุณการันต์กดรีโมทเปิดรถ เขารีบเดินไปเปิดประตูให้ ยกมือขึ้นมากันหัวฉันไว้ ระวังไม่ให้ชนขอบโครงประตูด้านบน คนอะไรช่างแสนดีน่าประทับใจเช่นนี้
ฉันจัดแจงเก็บกระเป๋าไปไว้ที่เบาะหลัง ส่วนคุณการันต์กำลังสั่งงานพี่สุเมธอยู่หน้าประตู พลันฉันรู้สึกได้ถึงมือถือที่สั่นครืดๆ อยู่ในกระเป๋าเหมือนมีใครสักคนส่งข้อความมา
ปวิน : นารา แก อะไรยังไง!! ทำไมคุณการันต์ถึงเปิดประตูรถให้แกด้วยวะ อย่าคิดนะว่าไม่มีใครเห็น ฉันอยู่ตรงมุมตึก เห็นเต็มสองตา
นั่นไงล่ะ!! ฉันได้แต่เลิ่กลั่ก เหงื่อเริ่มผุดขึ้นเต็มหน้า กลัวโดนจับได้สุดๆ หัวสมองเริ่มประมวลผลคิดคำแก้ตัว แล้วรีบพิมพ์ตอบกลับไป
นารา : เขาก็สุภาพบุรุษตามสไตล์เขาแหละ แกอะคิดมาก
ปวิน : นารา สีข้างแกถลอกจนไส้ไหลออกมาข้างนอกจนหมดแล้วมั้งน่ะ ไม่ต้องมาแถ!! ไม่ต้
