| การันต์ |
แฮก...!! เหนื่อยชิบเป๋งกับการแบกคนเมาขึ้นบันไดไปนอนบนเตียงนุ่มที่ชั้นสองของบ้าน หลังจากที่ผมพยายามปลุกยัยบันนี่ตัวแสบเท่าไร ก็ไร้ซึ่งสัญญาณตอบรับ มีเพียงเสียงอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ออกมาเท่านั้น
ไม่แปลกหรอกครับ ถ้าเจ้ากระต่ายตัวขาวนั่นจะเมาแอ๋ไม่ได้สติขนาดนั้น ก็เล่นเดินชนแก้วกับคนนั้นคนนี้ไปทั่วงานตามนิสัยคนเฟรนด์ลี่ ไหนจะดื่มเข้าไปหลายขนานตีกันมั่วซั่วขนาดนั้น ทั้งเหล้า เบียร์ ไวน์ บ้างก็ค็อกเทลหวานๆ บางโต๊ะหนักหน่อยก็เทเหล้าเพียวๆ ยื่นให้เธอดื่ม แต่ด้วยความเกรงใจ ยัยตัวแสบของผมก็คว้ามาดื่มอย่างไม่ยี่หระเอาซะเลย
แถมเมื่อกี้ระหว่างทางกลับบ้าน ผมต้องแวะจอดรถให้คนเมาลงไปอ้วกตั้งสองสามที แต่เอาเหอะ...ขออย่างเดียวอย่าไปเมาแบบนี้กับคนอื่นถ้าไม่มีผมอยู่ด้วย ไม่งั้นโดนล่อลวงแน่ๆ
เหนือสิ่งอื่นใด ผมต้องขอบใจเจสซี่เพื่อนสาวคนสนิทที่คอยดูแลบันนี่ตัวนี้อย่างดีในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ผมเชื
