"เธอก็รู้ว่าต้องง้อฉันแบบไหนฉันถึงจะหาโกรธ" ใบหน้าเจ้าเล่ห์ของเขาอยู่ในสายตาของเธอ
เสือใหญ่ไม่ทำแค่พูดแต่เขากลับออดอ้อนเธอด้วยการซุกไซ้จมูกลงบนเนินอกของเธอเบาๆ ใช้ริมฝีปากอุ่นร้อนขบเม้มจนขึ้นรอยแดงนิดๆ จนเธอต้องดันหน้าเขาออกเบาๆ
"ฉันก็โกรธนายเหมือนกัน นายสิต้องง้อฉัน :("
เขาสิสมควรง้อเธอก่อน แบบนี้มันไม่ยุติธรรมเลยนะถ้าจะให้เธอง้ออยู่ฝ่ายเดียว
"โอเค งั้นฉันง้อเธอก่อน แล้วหลังจากนั้นเธอก็ต้องง้อฉันโอเคไหม :)" เขาเอ่ยยิ้มๆ โดยที่คนตัวเล็กก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก ได้แต่พยักหน้าตอบรับเขาไป แต่ในวินาทีต่อมาก็ต้องอุทานในลำคอเสียงหลงเมื่อจู่ๆ เสือใหญ่ที่นั่งอยู่ข้างล่างก็ยกตัวเธอขึ้นแล้วให้คนตัวเล็กนั่งคร่อมตักเขาไว้ โดยที่เสือใหญ่เป็นคนนั่งบนขอบเตียงแทนเธอ
"สะ เสือ..." อีฟลินได้แต่กะพริบตาปริบๆ มองเขาที่อยู่ต่ำกว่าตัวเองในท่านี้ มือเล็กวางไว้บนบ่าของเขาโดยที่ไม่รู้ว่าต้องวางตรงไหน
"ครับ ว่
