นางบำเรอมาเฟีย [PWP]

วันศุกร์ที่แจ่มใสของเดือนมกราคม ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลานอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงกว้างยาวถึงแปดฟุต ด้านขวามือของเขามีหญิงสาวเรือนร่างเปลือยเปล่าที่นอนกอดเขาอยู่ ส่วนหญิงสาวอีกคนที่ใส่จีสตริงสีดำตัวจิ๋วและถุงน่องตาข่าย มือของเธอมีกุญแจมือข้างหนึ่ง ทั้งสามคนหมดแรงกับเซ็กส์อันหนักหน่วงตลอดคืนที่ผ่านมา ทันใดนั้นชายหนุ่มผู้หนึ่งเคาะประตูสามครั้ง และก้าวเดินเข้ามาและก้มโค้งเล็กน้อยให้กับชายหนุ่มที่นอนอยู่อย่างนอบน้อม “นายท่าน” ชายผู้นั้นเอ่ยเรียกเจ้านายของเขาที่นอนอยู่บนเตียงด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทำให้เจ้านายตื่นขึ้นมามองผู้มาเยือนด้วยสีหน้าไม่พอใจ “มีอะไร เอก” ชายหนุ่มเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดัน ทำให้หญิงสาวทั้งสองคนลืมตาขึ้นช้าๆ ราวกับคนงัวเงีย เขามีชื่อว่าลัคนัย ภานุมาศ “เอ่อ...” ชายหนุ่มที่เป็นบอดี้การ์ดเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เจ้านายของเขาจึงหันไปหาหญิงสาวเปลือยเปล่าทั้งสองทันที “ออกไปได้แล้ว ไปรับเช็กที่วาโย” ลัคนัยเอ่ยบอกเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พวกเธอจึงหยิบเสื้อผ้า และก้าวเดินออกไปจากห้อง พอประตูปิดลง “นายท่านตำรวจเข้ามาค้นโกดังที่ปทุม มีคนแจ้งว่าโกดังอาหารของเรามีย****์” “แล้วย****์มาอยู่ในโกดังของฉันได้อย่างไง” ลัคนัยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุดัน “มีผู้หวังดีบอกว่าโกดังของเรามียาไอซ์ แต่ก็มีย****์จริง แต่คนของเราเห็นก่อน จึงเอาไปทิ้งที่ป่าหญ้าแถวนครนายก ตำรวจจึงไม่เจอย****์” “ต้องสืบมาให้ได้หนอนบ่อนไส้มันเป็นใคร ฉันจะพิพากษามันด้วยตัวเอง” ลัคนัยเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ขณะที่ก้าวเดินลงจากเตียงไปถอดถุงยางออกลงในถังขยะ “คนของเรากำลังสืบอยู่ ไม่ช้าคงได้ตัว” “เตรียมรถให้ฉันไปลักซ์ด้วย ฉันไม่ได้ไปดูกิจการตัวเองมาหลายปี” “ครับท่าน” หญิงสาวมองตัวเองในกระจกที่สวมใส่ชุดยูนิฟอร์มสูท เสื้อเชิ้ตสีดำ สูทแขนยาวสีเทา และกระโปรงสูทสีเทายาวเหนือหัวเข่าสองคืบ เธอหยิบลิปสติกสีนู๊ดมาทาที่ริมฝีปาก และจัดทรงผมให้เข้าที แล้วก้าวเดินมาที่หน้าบ้านเพื่อสวมรองเท้าคัทชูส้นเตี้ย ก้าวเดินมาที่ประตู ทันใดนั้นเธอกลับเห็นน้องชายที่สวมชุดนักเรียนก้าวเดินเข้ามาที่หน้าประตู อีกทั้งเขายังสวมชุดนักเรียน เด็กชายผู้นี้กลับยิ้มให้เธออย่างเบิกบาน “พี่จะไปทำงานแล้วหรือ” เด็กชายเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “รุจ พี่ทำข้าวผัดไว้บนเตา อย่าลืมปิดไฟให้เรียบร้อยก่อนขึ้นนอนด้วยนะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ได้ครับ” วิศรุจเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และกอดพี่สาวของเขาอย่างสนิทใจ “พี่จะไปแล้ว” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ผมรักพี่นะ” วิศรุจเอ่ยบอกเช่นนี้ “พี่ก็รักเธอเช่นกัน” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และก้าวเดินออกจากประตูบ้าน วิศรุจโบกมือให้เธอด้วยรอยยิ้ม เธอก็โบกมือให้เด็กชายเช่นกัน อย่าลืมเข้ามากดติดตาม คอมเม้นท์ และกดหัวใจให้ไรท์ด้วยนะคะ