บทที่ 3 เจอหน้า

“ยินดีต้อนรับสู่ประเทศไทยครับ มิสเตอร์ไคล์” ภาคิณ พร้อมด้วยคณะเลขามาต้อนรับริชาร์ดที่สนามบินด้วยตัวเอง “สวัสดีครับ เรียกผมว่า ริชาร์ด ก็ได้ครับ” ร่างสูงส่งมือมาทักทายตามมารยาท “ครับ คุณริชาร์ด ผม ภาคิณ เรียกว่า คิณ ก็ได้ครับ” ภาคิณเอ่ยตอบ พร้อมผายมือแนะนำคณะเลขาของเขาทั้ง 3 คน “ทางนี้ เป็นเลขาของผมครับ ชยพล ธนัท และเมษา ครับ” “สวัสดีครับ” ชยพล และ ธนัท ยกมือขึ้นไหว้อย่างนอบน้อม “สวัสดีค่ะ” เมษายกมือไหว้และส่งรอยยิ้มหวานสดใส ริชาร์ดพินิจเลขาสาวของอีกฝ่ายอย่างละเอียดตามประสาคนที่สนใจกิจกรรมบนเตียงเป็นหลัก สาวน้อยร่างบางแต่มีสัดส่วนที่สมบูรณ์ ดวงหน้าจิ้มลิ้ม ส่งรอยยิ้มสดใสดังตะวันยามเช้า ก็ถือว่า ผ่าน... ก่อนที่เขาจะเหลือบตาไปสะดุดที่นิ้วนางข้างซ้ายที่ยกขึ้นไหว้เขา แหวนแต่งงาน!! เอาเถอะ ถึงเขาจะเสียดายความรู้สึกที่สนใจในตัวเมษาเป็นพิเศษ แต่คนมีชื่อเสียอย่างเขาเองก็มีอุดมการณ์ที่ยึดมั่นว่า จะไม่ยุ่งกับคนที่มีเจ้าของ เฮ้อ เสียดาย... วิลเลียมลอบสังเกตอาการเจ้านายอย่างคนรู้ใจ เขารู้ดีว่า เลขาสาวของคู่ธุรกิจอย่าง เมษา เรียกความสนใจจากเจ้านายเขาได้เป็นอย่างดี แต่ถ้ามีเจ้าของแล้ว เจ้านายของเขาก็จะเลิกยุ่งอย่างเด็ดขาด แต่เมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มยังนิ่งเงียบ เขาจึงต้องเรียกเบา ๆ เพื่อเรียกสติ “นายครับ” “ห้ะ อ่อ สวัสดีครับ” ริชาร์ดทักทายกลับ พร้อมแนะนำคนสนิทของเขาบ้าง “นี่ วิลเลียม คนสนิทของผม ถ้ามีอะไรแจ้งผ่านวิลเลียมได้เลยครับ” วิลเลียมก้มศีรษะทักทายทุกคน พร้อมส่งรอยยิ้มบาง ๆ ส่วน เบนจามิน นั้น นายเขามอบหมายให้อยู่ประสานงานที่อังกฤษเป็นหลัก “อย่างไร คุณริชาร์ดเพิ่งมาถึงเหนื่อย ๆ เดี๋ยวผมให้เมษาพาคุณริชาร์ดเข้าที่พักก่อนนะครับ หากขาดตกบกพร่องอย่างไร คุณริชาร์ดแจ้งเมษาได้เลยนะครับ เมษาจะเป็นคนดูแลคุณริชาร์ดเป็นหลักครับ” ภาคิณ รวมถึงทุกคนในทีมงานทราบกิตติศัพท์และกฎเหล็กของริชาร์ดดี จึงกล้าวางใจให้เมษาเป็นผู้ดูแล อีกทั้งตัวเมษาเองก็มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการต้อนรับลูกค้าจากต่างประเทศมากที่สุดในบรรดาเลขาทั้ง 3 คนของเขา “เชิญทางนี้ค่ะ คุณริชาร์ด” เมษาผายมือ พาชายหนุ่มมาขึ้นรถลีมูซีนที่เตรียมไว้ รถค่อย ๆ ออกตัว เมื่อทั้งคู่ขึ้นรถและนั่งประจำที่เรียบร้อย “คุณริชาร์ดเคยมาประเทศไทยบ้างไหมคะ” เมษาเริ่มต้นบทสนทนาอย่างเป็นกันเอง “เคยมาดูงานบ้างครับ แต่ยังไม่ได้เที่ยวสักเท่าไร” “ทะเลทางภาคใต้ของเราก็สวยนะคะ จัดทริปไปดำน้ำดูปะการังได้เลยนะคะ” หญิงสาวชวนคุยอย่างคนที่ศึกษานิสัยชายหนุ่มมาเป็นอย่างดี ด้วยเขาชอบกิจกรรมทางน้ำเป็นอย่างมาก “ก็น่าสนใจนะครับ คงต้องรบกวนคุณเมษาจัดทริปให้แล้วล่ะครับ” ชายหนุ่มตอบอย่างอารมณ์ดี “ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งค่ะ” เมษายิ้มรับ “คุณริชาร์ด เรียก เมย์ ก็ได้ค่ะ” “ได้ครับ ว่าแต่ เมษา แปลว่าอะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มถามอย่างอยากรู้ “เมษา เป็นชื่อเรียกเดือนในภาษาไทยน่ะค่ะ ฉันเกิดเดือนเมษาค่ะ” “อ่อ ครับ” ชายหนุ่มพยักหน้า ทำความเข้าใจการตั้งชื่อของคนไทย “ในเดือนเมษา จะเป็นช่วงที่ร้อนที่สุดในประเทศไทยค่ะ เราจะมีเทศกาลสงกรานต์ค่ะ ถ้าคุณริชาร์ดได้มาเที่ยวในช่วงนั้น จะต้องชอบมากแน่ ๆ ค่ะ” เมษายังคงโฆษณาการท่องเที่ยวภายในประเทศต่อไป “สงกรานต์ ผมพอจะเคยได้ยินอยู่ เป็นเทศกาลสาดน้ำสำหรับคลายร้อนสินะครับ” “จะว่าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ” เมษายิ้มรับความเข้าใจอย่างง่าย ๆ ของชายหนุ่ม บทสนทนาในรถยังคงดำเนินต่อไป หญิงสาวเป็นคนที่ชวนคุยสนุก รู้จักถามและตอบ สร้างความเป็นกันเองให้แก่ชายหนุ่ม พร้อมส่งรอยยิ้มสดใสอยู่ตลอด จนริชาร์ดอดอิจฉาชายหนุ่มที่ได้เป็นเจ้าของรอยยิ้มนั้นไม่ได้ ################### เมื่อรถคันใหญ่มาจอดที่หน้าโรงแรมระดับห้าดาว ใจกลางเมืองหลวงอย่างกรุงเทพมหานคร เมษาก็ยังทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลที่ดี จัดการเช็กอินและพานักธุรกิจหนุ่มไปส่งถึงหน้าห้องพัก “คุณริชาร์ดมาเหนื่อย ๆ คืนนี้พักผ่อนให้สบายนะคะ และขอยินดีต้อนรับสู่ประเทศไทยอีกครั้งนะคะ” เมษาเอ่ยเสียงหวาน ก่อนจะก้มศีรษะขอตัวออกไป ริชาร์ดเดินเข้าห้องพักกว้าง แล้วสำรวจอย่างพึงพอใจ โดยมีวิลเลียมเดินมาตามมาติด ๆ “วิลล์” ชายหนุ่มหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟานุ่มอย่างสบายใจ ก่อนจะเริ่มรูดเนกไทและปลดกระดุมเสื้อ “ครับนาย” “ส่งคนไปสืบให้หน่อย” “...” วิลเลียมนิ่งเงียบอย่างใช้ความคิด สืบใคร... เรื่องของบริษัท P&M และประวัติเจ้าของแต่ละคน รวมถึงภาคิณ เบนจามินก็ดำเนินการจัดการสืบและส่งเรื่องให้เจ้านายอ่านหมดแล้วนี่นา “สืบ... อะไรครับ นาย” วิลเลียมถามอย่างสงสัย “เลขาของภาคิณ” ริชาร์ดตอบเสียงเรียบ “คนไหนครับ นาย” วิลเลียมถามยิ้ม ๆ อย่างพอจะจับทางได้ “พูดมากจริง” ชายหนุ่มปาเนกไทใส่คนสนิทอย่างไม่จริงจัง “ถ้ารายงานมาผิดคน ฉันไล่แกออก” “ครับ นาย” วิลเลียมรับคำพร้อมรับเนกไทที่เจ้านายปามาด้วยรอยยิ้ม แปลก... ปกติ เจ้านายเขาไม่เคยสนใจใคร อีกทั้งยังเป็นคนที่มีเจ้าของ...