“งั้นเราไปทานข้าวเช้ากันเถอะครับ” ริชาร์ดเลือกที่จะถอยอย่างยินดี หากเขารุกหนักกว่านี้ จนเมษาเกิดกลัวแล้วหนีเขาไป เขาก็แย่น่ะสิ
“ค่ะ” เมษาหมุนตัวไปลงที่เตียงอีกข้าง ทันทีที่ปลายเท้าแตะถึงพื้น และกำลังจะลุกขึ้น ความเจ็บร้าวที่ใจกลางร่างก็ประท้วงขึ้นมาทันที “อ๊ะ”
ส่งผลให้เธอต้องกลับมานั่งสูดลมหายใจลึก ๆ ก่อน ขณะที่คนสร้างความเจ็บปวดลุกขึ้นไปคว้าเสื้อคลุมมาใส่ แล้วเดินมาหยุดที่หน้าเธออย่างอารมณ์ดี จนเธออดหมั่นไส้ไม่ได้
“เมื่อคืน เราทำไปกี่ครั้งคะ” คำถามตรง ๆ ทำให้ชายหนุ่มเลิกคิ้วด้วยความสนใจ
“ถ้าแบบเน้น ๆ เลย ก็ 4”
4 ครั้ง สำหรับคืนแรก หนักหน่วงเกินไปไหม ตาบ้าเอ๊ย
“ว้าย” ร่างบางหวีดร้อง เมื่อริชาร์ดก้มลงช้อนร่างของเธอขึ้นอุ้ม และไม่ใช่ท่าอุ้มแบบเจ้าสาวด้วยนะ เขาอุ้มเธอด้วยแขนข้างเดียวแบบอุ้มเด็กเล็ก ๆ
เธออายุ 30 แล้วนะ ไม่ใช่ 3 ขวบ จะทำให้โรแมนติกหน่อยก็ไม่ได้
ริชาร์ดพาเธอออกจากห้องนอ
