เมื่อมาถึงห้างดัง ก็พบกับพ่อแม่ของทั้งสองครอบครัวที่ยืนรออยู่หน้าร้านโอมากาเสะด้วยกันจริง ๆ ทำให้ลิลลี่ยิ้มหน้าบานออกมาอย่างมีความสุข เพราะนาน ๆ จะได้ออกมากินข้าวแบบพร้อมหน้าพร้อมตากันสักที
"อร่อยมากจริง ๆ ค่ะแม่ ถูกใจลิลลี่ที่สุดเลยค่ะมัม" ลิลลี่พูดขึ้นในตอนที่เดินออกมาชอปปิงกับพัชรินทร์และน้ำขิง โดยมีมาร์ตินตามมาเพื่อช่วยหอบหิ้วถุงต่าง ๆ ที่แม่ ๆ และลิลลี่ซื้อของ ส่วนพ่อทั้งสองคนขอไปนั่งรอที่ร้านกาแฟเพื่อคุยธุรกิจกันต่อ
"จริงด้วย เดี๋ยวมัมกลับมาจากอังกฤษ พวกเรามากินกันอีกรอบก็ดีนะ แต่ว่าตอนนี้เราไปดูเสื้อผ้าที่จะใส่ไปเที่ยวก่อนดีกว่านะคะพี่พัช น่าเสียดายที่หนูลิลลี่ไม่ได้ไปด้วยกัน" น้ำขิงพูดขึ้นมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุข เพราะปกติเธอไปทำงานกับสามี ไม่ค่อยมีเพื่อนเที่ยวเหมือนรอบนี้
"จริง ๆ พี่ก็เกรงใจนะคะ ที่ทางน้องขิงออกค่าใช้จ่ายให้แบบนี้ และยังเป็นห่วงลิลลี่ด้วย พี่รู้สึกผิดที่ต้
