เสียงฝีเท้าที่เดินเคียงกันมาสองคนหยุดลงเมื่อห้องถูกกดรหัสครบทุกตัว ประตูเปิดและปิดฉับพลันเพียงเสี้ยวนาที พร้อมกับถุงชอปปิงทั้งหมดที่กองไว้ข้าง ๆ สองแก้มของฉันแดงระเรื่อเมื่ออีกคนผลักฉันให้หลังชนกับประตูห้อง จะหลบหลีกไปทางไหนก็ไม่ได้เพราะถูกอ้อมแขนของคนตัวใหญ่กักเอาไว้
เสียงเล็ก ๆ ครางแผ่วในลำคอเมื่อคนตัวใหญ่โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ริมฝีปากสัมผัสกันแผ่ว ๆ ก่อนจะผละออกแล้วกดปลายจมูกนุ่มบนแก้มนวลของฉัน
ความรู้สึกหงุดหงิดตลอดบ่ายมลายหายจนสิ้น เพราะว่าวันนี้บางคนทำในสิ่งที่ฉันไม่นึกว่าเขาจะทำ
‘แม่ครับ...ผมกำลังจีบโมจิอยู่ครับ’
‘หึ...แม่ดูออกตั้งแต่เจอแล้วเถอะ’
‘แต่เขาไม่ยอมตกลงสักทีน่ะสิ’
‘เรื่องนี้แม่ช่วยไม่ได้นะ แต่ผู้หญิงน่ะชอบผู้ชายที่ชัดเจนนะ’
วันนี้ฉันนั่งเป็นตุ๊กตาปั้นดินเผานิ่ง ๆ แทบจะไม่ได้พูดอะไรออกมา โดยที่อีกคนประกาศปาว ๆ ว่าจะจีบฉัน แล้วคนบ้าไปพูดต่อหน้าแม่แบบนั้นได้ยังไง ฉั
