ฮึ่ย...เธอไม่น่าพลาดเลย ทำไมไม่เอะใจตั้งแต่ทีแรกนะ คนที่กล้าเรียกเธอว่าหนูผีกับแม่ดอกว่านขี้ ก็มีแต่อีตาลุงเคราเฟิ้มปากสุนัขเรียกพี่เท่านั้นแหละ
ชื่อเธอออกจะไพเราะเพราะพริ้ง 'บุปผาสวรรค์' แปลไทยเป็นไทยได้ว่าดอกไม้สวรรค์ แถมชื่อเล่นว่า ‘หนูดี’ ยังออกแนวว่านอนสอนง่ายผสานกิ๊บเก๋ยูเรก้า แต่อีตาหน้าโหดนี่ดันเรียกซะเสียหมด
“นี่จะทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอีกนานไหมแม่ดอกว่านขี้ จะรุกก็รุกเสียทีป๋ารอรับจนจะทนไม่ไหวแล้วนะ” เธอมองไอ้คนหน้าทนราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ พลางกัดฟันกรอด
“ก็บอกแล้วไง ว่าฉันไม่ชอบคนแก่ โดยเฉพาะคนแก่อย่างลุง ให้ตายก็ไม่เอา…ไม่เอาได้ยินไหม!” ขึงตาใส่พร้อมขู่ฟ่อ ท้ายประโยคตัวแสบตะเบ็งเสียงจนคอเป็นเอ็น พลางดิ้นรนออกจากอ้อมอกแกร่งอย่างบ้าคลั่ง
“ไม่อยากเอาก็ต้องเอา ลวนลามจน ‘ขึ้น’ ขนาดนี้จะมาทิ้งกันกลางคันไม่ได้นะอีหนู” ไอ้คนหื่นเริ่มทวงถามการรับผิดชอบอย่างหน้าไม่อาย ผู้ชายอะไ
