เวลาล่วงเลยไปกระทั่งลูกชายคนโตเริ่มเข้าอนุบาลหนึ่ง ส่วนเด็กหญิงมยุราก็อยู่ในวัยที่พูดเก่งมากและเริ่มงอแงอยากเข้าโรงเรียนตามพี่ชาย เนื่องจากวันพรุ่งนี้เป็นตรุษจีน และครอบครัวทางฝั่งพ่อสามีมีการจัดพิธีไหว้บรรพบุรุษตามความเชื่อ ครอบครัวของเหมันต์จึงพากันเดินทางไปยังบ้านใหญ่กันตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้น เพื่อให้ทันพิธีที่จะจัดในเวลาแปดโมงเช้า
“น้องช้าง น้องนกยูง” สำเนียงจีนเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าสัวหลี่เรียกหลานสองคนทันทีที่ประตูรถยนต์ถูกเปิดออกทั้งที่บนตักของท่านมีรินลดา ลูกสาวของคิมหันต์และม่านฟ้ากำลังนั่งแกะส้มกิน
โปรดปรานยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ก่อนจะปล่อยให้ลูกวิ่งเข้าไปหาคุณปู่ และหย่อนสะโพกนั่งลงบนเก้าอี้ที่สามีเป็นคนเลื่อนให้ คุณแม่ยังสาวมองเด็กรู้งานสองคนเข้าไปเกาะขาท่านคนละข้าง อ้าปากรับกลีบส้มจากลูกพี่ลูกน้องกินคนละคำจนตาหยี
“อากงค้าบ~! ช้างคิดถึง” คนเป็นพี่เริ่มเดินเกมก่อนเป็นคนแรก
“นกยู
