บทที่ 33

1265 Words

สักพักทิวก็กดโทรศัพท์กลับไปอีกครั้ง {"มีอะไรอีก....คะ"} >>{"เพิ่งจะเซ็นต์สัญญากันไม่กี่วันนี่เอง เธอลืมเรื่องนั้นแล้วเหรอ? จะกลับมาตอนนี้ไหม"} {"แฟนของคุณกลับไปแล้วเหรอ"} >>{"ไปแล้ว*} {"อืมม!! "} ตุ๊ดดดด~ หญิงสาวตอบแค่นั้นแล้วก็ตัดสายไป "แปลกคน จะไม่เปิดโอกาสให้คนอื่นได้คุยบ้างเลยหรือไง" ชายหนุ่มได้แต่พูดกับโทรศัพท์ที่ตอนนี้ปลายสายได้ตัดไปแล้ว "พี่คะช่วยกลับรถด้วย" รัญญาหันไปสั่งโชเฟอร์แท็กซี่ เพื่อที่จะกลับไปหาเขาตามคำสั่ง "มาแล้วเหรอคะเชิญที่ห้องทำงานท่านรองเลยค่ะ" จิตตรารีบลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูให้กับรัญญา "ไม่ต้องให้ใครเข้ามา" พอคนที่เขาเรียกตัวกลับมาถึงทิวก็สั่งเลขาไว้ "ที่ฉันมารอพบคุณเมื่อกี้ แค่อยากจะคุยเรื่องงาน ทำไมคุณต้องให้ฉันเข้ามาทำงานที่บริษัทคุณด้วย" หญิงสาวเริ่มพูดธุระที่มาหาเขาก่อนหน้านั้น "ก็เผื่อคุณคิดหนีไง คุณจะต้องอยู่ในสายตาของผมตลอดเวลา" มันคือ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD