ฉันนั่งรถมากับพ่อเลี้ยงสักพักใหญ่ ก็รู้ว่ามันไม่ใช่ทางกลับไร่ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไร จนเขาเลี้ยวรถเข้าจอดที่ห้างสรรพสินค้ากลางเมือง ฉันก็ยังไม่ได้ถามเพราะคิดว่าเขาคงมาซื้อของ
"ลงมา" เสียงทุ้มบอก
ฉันเปิดประตูลงรถก็ถูกมือใหญ่คว้ามือแล้วพาเดินเข้าห้าง
"จะไปไหน" ฉันถามหน้ายุ่ง พยายามแกะมือโตออก กลัวเขาบีบมันแหลกคามือโตของเขา เหมือนข้อมือฉันเมื่อคืน
"เดี๋ยวหลง" เขาส่งสายตาดุไม่ให้ฉันต่อต้าน
"มันเจ็บ" ฉันเม้มปากแน่น
"เบาะบางจริงๆ" ถึงจะต่อว่าแต่ก็ยอมคลายมือออกกุมไว้หลวมๆ แล้วจูงฉันเดินต่อ ยังไงก็ไม่ยอมปล่อยสินะ
เขาจูงมือฉันเดินไปเรื่อยๆ ฉันก็มองดูนั่นนี่ไปเรื่อยเช่นกัน นานแล้วที่ไม่ได้เดินห้างแบบนี้ ตั้งแต่แต่งงานกับเขาก็ไม่ได้ออกจากไร่ไปไหนเลย
ปึก!
"โอ๊ย!" ฉันถอยหลังเมื่อโดยชนแผ่นหลังกว้างของพ่อเลี้ยง ที่อยู่ๆ ก็หยุดเดิน
"ซุ่มซ่าม! เข้าไปเลือก"
"เลือกอะไร" ฉันลูบหน้าผากตัวเองที่ชนกับแผ่น
