ฉันงัวเงียตื่นมาในตอนเช้า ก็ไม่เห็นร่างโตที่นอนกอดเมื่อคืนแล้ว เตียงเย็นเฉียบ แสดงว่าเขาออกไปนานแล้ว คงกลับไปหาคนรักของเขา ฉันมันก็แค่ที่ระบายอารมณ์เท่านั้น
ฉันสลัดความคิดออกจากหัว แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการธุระส่วนตัว และเดินสำรวจบ้านอีกครั้ง เพราะเป็นบ้านชั้นเดี่ยวยกสูงจึงสามารถมองเห็นไกล เห็นคนเดินเข้าออกไปทางน้ำตกข้างบ้านเป็นว่าเล่น ฉันยืนมองอยู่สักพักก็เห็นคุณไผ่เดินออกมา จึงรีบเดินลงไปหา
"คุณไผ่" ฉันเรียกคุณไผ่ที่คุยกับผู้ชายคนหนึ่งอยู่
"เรียกพี่ไผ่ดีกว่าครับคุณผักกาด" คุณไผ่หันมามองแล้วเดินเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้ม ถ้าพ่อเลี้ยงยิ้มแบบนี้คงหล่อมากแน่ๆ แล้วฉันจะคิดเรื่องเขาทำไมเนี่ย
"เรียกผักกาดดีกว่าค่ะพี่ไผ่^^" ฉันเรียนแบบคำพูดพี่เขา ทำให้พี่ไผ่หัวเราะดังลั่น
"ฮ่าๆๆ"
"ว่าแต่มาทำอะไรคะ" ฉันมองผู้ชายหลายคนที่เดินเข้าออกกันให้ควั่ก
"พ่อเลี้ยงสั่งให้ทำทางเข้าไปน้ำตกครับ คงกลัวผักกาดห
