“อีเจน… มึงหายไปไหนมาเนี่ย…”
เจนนิสเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของโซดา เธอแค่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย หน้าแดงก่ำยังไม่หาย แล้วรีบหันไปทางวิศวะที่วีนัสนั่งซบไหล่อยู่ข้าง ๆ
“วิศวะ” เธอเรียกชื่อเขาตรง ๆ
“เราฝากวีนัสกับเมลบีหน่อยสิ เราจะพาโซดากลับห้อง”
วิศวะเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะพยักหน้ารับแบบไม่ถามอะไรให้มากความ
“อืม เดี๋ยวเราดูเอง”
พูดจบเขาก็หันไปมองวีนัสที่ตอนนี้เอนศีรษะซบไหล่อยู่เหมือนไม่ค่อยไหวแล้วนัก
“ขอบคุณน้าา”
เจนนิสพูดเสียงเบา พร้อมกับยิ้มให้เล็กน้อย ก่อนจะหันไปสะกิดโซดาเบา ๆ เตรียมพาอีกฝ่ายลุกออกจากโต๊ะ
“อีดา ลุกดิ กลับห้อง”
เจนนิสเขย่าแขนโซดาแรงขึ้นอีกนิด แต่โซดายังคงนั่งเอนไปเอนมา ตาเยิ้ม มือกำแก้วเบียร์แน่นไม่ยอมปล่อย
“ไม่เอา ไม่กลับ ยังอยากอื่มอยู่เลย” เสียงยาน ๆ ของโซดาดังขึ้นพร้อมกับยกแก้วขึ้นจิบอีกคำ แต่เหล้าส่วนใหญ่หกเลอะเสื้อแทน
“กลับ อีเหี้ย ดึกแล้ว” เจนนิสพูดเสียงเข้มขึ้น พ
