“รับประทานอาหารกับคุณกรสนุกมากเลยค่ะ” เสียงผู้หญิงเอ่ยขึ้น ในขณะที่ทั้ง 2 คนกำลังลุกจากเก้าอี้ในห้องอาหารหรู
“เช่นกันครับ หญิงแพรว” ภากรแสร้งตอบด้วยรอยยิ้มอย่างสุภาพบุรุษตามคำสั่งของมารดาที่บังคับให้เขามาร่วมรับประทานอาหารกลางวันกับหญิงแพรว
“ถ้าอย่างนั้น หญิงขอตัวก่อนแล้วกันนะคะ”
“งั้นเดี๋ยวผมไปส่งที่รถนะครับ”
ภากรชวนอีกฝ่ายคุย จนเดินไปถึงหน้าโรงแรมที่รถยนต์คันหรูจอดรออยู่ เขาเปิดประตูบริการให้อย่างไร้ที่ติ
“ขอบคุณนะคะ คุณกร” สาวสวยทิ้งท้าย
“ด้วยความยินดีครับ หญิงแพรว” ร่างสูงบอก ก่อนจะปิดประตูรถ แล้วยืนส่ง จนกระทั่งรถคันสวยขับออกไป
รอยยิ้มที่หน้าก็เลยจางหายไป เหลือแต่รอยบึ้งตึง ก่อนจะล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดโทรหาใครบางคน
‘คะ นาย’ เสียงหวานตอบรับ เมื่อเห็นชื่อนายหัวปรากฎขึ้นที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือ
“จา เดี๋ยวบ่ายนี้ ผมไม่เข้าออฟฟิศแล้วกันนะ” ภากรบอกมาตามสาย เพราะการที่ถูกมา
