ติวดุ (4) | อย่าร้องเสียงดังสิ

1368 Words

“แม่ขา หนูกลับมาแล้วค่า” เสียงขานเล็ก ๆ ดังขึ้นพร้อมเสียงเปิดประตูห้องพัก ก่อนจะปรากฏร่างเนชิตาเดินเข้ามา “กลับมาแล้วเหรอ ลูก” ชนิตาโผล่หน้าออกมาจากห้องครัว ทักลูกสาว “ไหว้ลุงภพหรือยังล่ะ” “อ๊ะ ลุงภพ สวัสดีค่ะ” เนชิตาที่กำลังวิ่งเข้าห้องมาอย่างลิงโลด ทำให้ไม่ทันสังเกตเพื่อนบิดามารดาที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น “ไปติวมาเป็นไงบ้างล่ะ เนย” ข้ามภพ เพื่อนสนิท เคน บิดาของเธอถามขึ้นอย่างใจดี “ก็ดีค่ะ ลุงภพ” เด็กสาวยิ้มแหย ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เดินหลบไปหามารดาที่ห้องครัว “แม่ขา” “เสียงอ้อนมาแบบนี้ จะเอาอะไรอีกล่ะ เรา” ชนิตาดักคออย่างคนรู้ทัน “ฮี่ หนูจะขอไปค้างบ้านเดียร์อีกคืนได้ไหมคะ” ลูกสาวมองหน้าทำตาปริบ ๆ “ก็ไหนว่าพี่ดิวไม่ว่างไง ลูก” หญิงสาวหยิบจานมาใส่ผลไม้ที่เพิ่งปอกเสร็จเรียบร้อย “พี่ดิวจะติวให้อีกวันน่ะค่ะ” “ที่บ้านเดียร์ เขาโอเครึเปล่า” ชนิตาถามอย่างเป็นห่วง “โอเคมากค่ะ แม่” เนชิตารับรอ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD