ค่าเช่าเร่าร้อน (1) | หาทางต่อรอง

“ทำไมวันนี้กลับดึกจังคะ พี่เคน” เสียงหวาน ๆ ถามขึ้น พลางเหลือบมองนาฬิกาที่บอกเวลาเกือบเที่ยงคืน ในขณะที่สามีหนุ่มของเธอเพิ่งเดินเข้ามาในห้องพักกว้างบนคอนโด “ก็เจ้าบอลน่ะสิ ทำงานพิเศษเสร็จช้า เลยต้องให้หวานรอที่ร้านพี่เป็นชั่วโมงกว่าจะได้กลับ” เคนแกล้งบ่นอย่างระอา “พี่จะกลับก่อน ทิ้งไว้ให้อยู่คนเดียวก็ไม่ได้ เลยต้องอยู่เป็นเพื่อน” ชนิตา ภรรยาสาวหรี่ตามองอย่างจับผิด ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ความเจ้าชู้ของสามีหนุ่ม ยิ่งเขาไปเปิดร้านเมดคาเฟ่แบบนั้นด้วย เธอยิ่งไม่ไว้วางใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะตอนนี้ เธอลาออกมาเป็นแม่บ้านให้เขาเต็มตัว คอยดูแลบ้านและลูกสาวคนเดียว ดังนั้น ค่าใช้จ่ายทุกอย่างจึงอยู่ที่เคนคนเดียว หญิงสาวถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่จะฟังภรรยาบ่นอะไร เขาจึงเอ่ยถามถึงลูกสาววัยมัธยมต้น “แล้วเนยล่ะ แนน” “ลูกหลับไปแล้วค่ะ ช่วงนี้ แกกำลังจะสอบน่ะ” “อ่อ...” เคนรับรู้ ก่อนจะควักเงินมาวางไว้ให้บนโต๊ะ 3 พัน “อ่ะ เงินสำหรับพรุ่งนี้” ชนิตามองเงินที่วางไว้ให้ ในขณะที่สามีกำลังจะเดินเข้าห้องไปอาบน้ำ “เดี๋ยว พี่เคน...” หญิงสาวร้องเรียก ก่อนจะเดินมาหา “อะไรอีก” เคนเริ่มขึ้นเสียงอย่างหงุดหงิด เพราะเหนื่อยทั้งเรื่องที่ร้านและกิจกรรมที่เพิ่งทำกับสาวรุ่นน้องก่อนจะกลับ “คือ พรุ่งนี้ จะถึงวันที่ต้องจ่ายค่าเช่าห้องให้พี่ภพแล้ว พี่เคนยังไม่ได้ให้เงินกับแนนไว้เลย” ห้องพักที่ครอบครัวของเธอพักอยู่ในตอนนี้ คือ ห้องพักของข้ามภพ เพื่อนสนิทของเคน และอดีตแฟนเก่าของชนิตา ซึ่งในตอนนั้น ข้ามภพต้องย้ายไปทำงานต่างประเทศ จึงปล่อยให้เพื่อนสนิทและแฟนเก่ามาเช่าห้องอยู่อาศัยแทน ดีกว่าปล่อยห้องทิ้งไว้เฉย ๆ “บอกผลัดไปก่อน” เคนตอบปัดอย่างรำคาญ “พี่...” ชนิตาลากเสียงอย่างอ่อนใจ “เราผลัดพี่ภพมา 3 เดือนแล้วนะ” “แล้วแนนจะให้พี่ทำยังไง” เคนขึ้นเสียง “รู้บ้างไหมว่า พี่ทำงานเหนื่อยแค่ไหน?” “พี่...” หญิงสาวพยายามปรามเสียง เมื่อเห็นสามีเริ่มเสียงดัง จึงต้องเอาลูกมาอ้าง “พี่เคนใจเย็นก่อน ลูกหลับอยู่” “วันนี้... ที่พี่กลับช้า” เคนกดเสียงลงต่ำเพื่ออธิบายตามสิ่งที่เกิดขึ้น “เพราะหวานทำเงินที่ร้านหายไป 5 พัน พี่ก็ต้องอยู่เช็คอยู่เคลียร์ เงินในบ้านเราไม่ได้คล่องขนาดนั้นนะ แนน” “เอ้า ก็ถ้าหวานทำหาย หวานก็ต้องรับผิดชอบสิ พี่เคน” แนนเริ่มโวยวายกลับ “พี่ก็ให้หวานรับผิดชอบ ก็ให้มาทำงานฟรีชดเชยจนครบนั่นแหละ” “พอครบก็ไล่ออกไปเลยนะ พี่เคน” หญิงสาวบ่น “เด็กไม่ระวังแบบนั้น เดี๋ยวก็ทำหายอีก” พอได้ยินภรรยาสาวพูดมาแบบนั้น เขาก็ยิ่งขึ้น เพราะเธอจะให้เขาไล่ลูกน้องสาวคนโปรดที่เพิ่งจะได้ลิ้มรสวันนี้ออกไป “พี่ไม่ไล่!! เธอจะใจร้ายเกินไปแล้วนะ แนน” เคนตวาด “เด็กมันเดือดร้อน ไม่มีเงินถึงต้องมาทำงานงก ๆ อยู่นี่ไง” “ก็…” “ไม่รอบคอบอะไรยังไง เดี๋ยวพี่จัดการเอง” เคนตัดบท ก่อนจะจ้องหน้าภรรยาอย่างเอาเรื่อง พาให้แนนไม่กล้าพูดอะไรอีก “ค่ะ พี่เคนว่ายังไง ก็ตามนั้น” หญิงสาวก้มหน้ายอมรับคำของสามี เคนมองภรรยาของเขาอย่างเต็มตา ชนิตาเคยเป็นดาวคณะในสมัยที่เขาเรียน รูปร่างสมส่วน อกอวบอิ่มไซส์ใหญ่เกินตัว เอวคอด สะโพกผาย เต็มไม้เต็มมือ หน้าตาจิ้มลิ้มอย่างสาวหมวย เรียกได้ว่า สวย หมวย เอ็กซ์ กินขาดกว่าเด็ก ๆ ในร้านเมดของเขาเสียอีก ถึงแม้ว่า เธอจะมีลูกมาแล้ว แต่ก็ยังดูแลตัวเองเป็นดี พยายามออกกำลังกายให้หุ่นกลับมาเปะปังอย่างเดิม ก็อย่างว่า คนคลั่งรักคลั่งเซ็กซ์แบบเขาจะหาเมียสักคน มันก็ต้องเอ็กซ์แบบนี้แหละ แต่ข้อเสียของเขาเพียงอย่างเดียว คือ ขี้เบื่อ หลังจากที่ได้สมใจ จนมีลูกกันเรียบร้อยแล้ว เขาก็เบื่อ เบื่อจนต้องไปทุ่มเงินสร้างร้านเมดคาเฟ่ขึ้นมา ส่วนหนึ่งก็เพื่อทำงานหาเงิน ด้วยเขามีฝีมือทางด้านการทำอาหาร และอีกส่วนก็เพื่อสนองตัณหาที่อยากลองของ ลองเด็กสาวเอ๊าะ ๆ อยู่เรื่อย ๆ นั่นแหละ “ส่วนเรื่องไอ้ภพ…” ชนิตาเงยหน้าขึ้นมามองทันที “แนนสนิทกับมันมากกว่าพี่อีก ยังไงก็ลองหาทางต่อรองดูแล้วกัน” “…” “แล้วก็ช่วงนี้ที่ร้านลูกค้าเยอะ พี่อาจจะปิดร้านดึกหน่อย ยังไง แนนเข้านอนไปก่อนเลยก็ได้นะ ไม่ต้องรอพี่” ........ “แม่ขา หนูไปเรียนก่อนนะคะ” เสียงเล็ก ๆ เจื้อยแจ้วที่หน้าห้องครัว ขณะที่ชนิตากำลังสาละวนจัดการจานชามบนโต๊ะ “จ้ะ เดียร์มารับแล้วเหรอ ลูก” หญิงสาวถามถึงเพื่อนสนิทของลูกสาวที่มักจะมารับลูกสาวเธอไปเรียนด้วยกันเป็นประจำ “เมื่อกี้ เดียร์โทรมาบอกว่า วันนี้ พี่ดิวขับรถมาค่ะ น่าจะถึงหน้าคอนโดแล้วค่ะ แม่” เนชิตา หรือ น้องเนย ลูกสาวคนเดียวของเธอรายงานข้อมูลอย่างครบถ้วน “จ้ะ ตั้งใจสอบนะ ลูก จะได้ต่อม. 4 ที่เดิมได้” มารดากำชับอย่างเป็นห่วง “ค้าบบบบบ” ลูกสาวลากเสียง ก่อนจะยกมือไหว้ลามารดา “งั้นหนูไปก่อนนะคะ” เมื่อเสียงตึงตังจากการวิ่งเงียบลง พร้อมเสียงปิดประตูห้อง ชนิตาจึงลงมือล้างจานในอ่างจนเรียบร้อย ก่อนจะไปเก็บเสื้อผ้ามาซักตามกิจวัตร ระหว่างที่รอเครื่องซักผ้าทำงาน เธอจึงได้นั่งพัก แล้วเรื่องค่าเช่าห้อง เราจะทำยังไงดี... ในอดีต เธอกับข้ามภพเคยเป็นแฟนกันมาก่อน จนเธอได้รู้จักกับเคน หนุ่มหล่อบาดใจ คารมดีที่เอาอกเอาใจเก่ง จนเธอเลือกตัดความสัมพันธ์กับข้ามภพ แล้วมาคบกับเคนแทน จนยาวมาถึงแต่งงานและมีลูก ตลอดเวลา ข้ามภพยังคงติดต่อและคอยถามไถ่ความเป็นอยู่อย่างสม่ำเสมอ ช่วงแรก ๆ ที่ทั้งเธอและเคนยังทำงาน การส่งค่าเช่าไม่เป็นปัญหาเลย แต่พอมีเนชิตา เธอก็ตัดสินใจลาออก เพื่อมาดูแลลูกสาวและบ้านให้แก่สามี นั่นจึงทำให้ภาระทุกอย่างในบ้านตกไปที่เคนแต่เพียงคนเดียว จากที่เคยจ่ายค่าเช่าห้องตรงเวลาทุกเดือน กลายเป็นสายบ้าง เดือนเว้นเดือนบ้าง จนกระทั่งตอนนี้ ที่ขอผลัดมา 3 เดือนแล้ว ซึ่งข้ามภพเองก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่เธอละอายใจนี่สิ… “ข้าวอยู่ไหนล่ะ แนน” เสียงสามีดังขึ้น พาให้เธอสะดุ้งโหยง จนต้องออกจากความคิดทันที “เอ่อ อยู่บนโต๊ะค่ะ” ชนิตารีบหันไปตอบ พอดีกับที่เครื่องซักผ้าหยุดทำงาน เธอจึงรื้อเสื้อผ้าไปตากที่ระเบียง ก่อนจะเดินกลับเข้ามาเห็นว่า เคนจัดการกินข้าวเรียบร้อยแล้ว และกำลังเตรียมตัวจะไปเปิดร้านคาเฟ่ตามปกติ “จะไปแล้วเหรอ พี่เคน” “อื้อ” ชายหนุ่มตอบในลำคอ ขณะที่ใส่รองเท้า “ยังไง แนนนอนไปเลยนะ ไม่ต้องรอพี่” “ค่ะ พี่เคน” ปึ่ง!! เสียงประตูปิดลง ทิ้งให้ร่างบางเคว้งคว้างในห้องกว้างอยู่คนเดียว “เฮ้ออออ” หญิงสาวถอดผ้ากันเปื้อนไปแขวนไว้ที่ประตูห้องครัว ก่อนจะได้ยินเสียงกริ่งดังขึ้นที่หน้าห้อง “เอ๊ะ หรือพี่เคนจะลืมกุญแจ” ชนิตาเดินไปเปิดประตูห้องอย่างไม่ได้คิดอะไร “ลืมอะไรเหรอคะ พี่เคน” “ไม่เจอกันนานเลยนะ แนน” เสียงคุ้นหูดังขึ้นเหนือศีรษะ ทำให้เธอจึงเงยหน้าขึ้นไปมอง “พี่ภพ!!!”