คาร่ากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อรับรู้อารมณ์ของเขาผ่านน้ำเสียง สมองน้อย ๆ คิดหาวิธีการมากมายเพื่อเอาตัวรอดไปจากสถานการณ์นี้ ดูท่าแล้ววันนี้เขาคงไม่ยอมรามือจากเธอแน่ จึงยื่นโทรศัพท์คืนเขาไปและยิ้มกว้างออกมาให้คนหน้าดุ เอาเถอะคงทำได้แค่ใจดีสู้เสือเท่านั้น
“แหม สวยขนาดนี้มีคนเดียวนี่แหละค่ะ”
เพียงเท่านั้นร่างสูงที่ยืนกอดอกมองอยู่ก็แค่นเสียง ‘เฮอะ’ ออกมาทันที พลางตวัดสายตามองอย่างไม่พอใจ ใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งจนคาร่ารู้สึกขนลุกซู่กับบรรยากาศ
“ฉันไม่เคยคาดหวังกับคำตอบของเธอได้เลยจริง ๆ”
ร่างบางหน้าบึ้งทันทีเมื่อได้ยินประโยคแสนประชดประชันของเขา อีกทั้งสรรพนามที่เปลี่ยนนั่นอีกดูจงใจพูดให้ดูห่างเหินสินะ ถ้ายอมรับดื้อ ๆ ก็คงจะโดนจัดการเหมือนกันสู้ปั่นประสาทแบบนี้แหละ เผื่อบางทีเขารำคาญแล้วปล่อยเธอไป
“นี่สินะความสนุกที่เธอว่า…กินเหล้าแล้วก็เต้น”
ติณณ์เอ่ยเสียงเย็นเยียบสายตาไม่ละออกจากใบหน้าสว
