นั่นคือสิ่งที่เขาคิดเพราะเธอทำตัวออดอ้อนเหมือนกระต่าย นานทีจะทำตัวน่ารักซะบ้าง ติณณ์จึงกระแอมในลำคอเล็กน้อยก่อนจะคราง ‘อืม’ ในลำคอเป็นการตอบตกลง
“เย่ เฮียติณณ์ใจดีที่สุดเลย”
“หุบปากไปแล้วนั่งนิ่ง ๆ จะพาซิ่งแล้ว”
“อะไรนะคะ…กรี๊ดดดดดดดดด”
ร่างบางเบิกตากว้างและกรีดร้องออกมาสุดเสียง เมื่อคนที่เธอบอกว่าใจดีเร่งความเร็วรถขึ้นและขับปาดหน้าแซงซ้ายแซงขวาได้น่าสยดสยองที่สุด คาร่าแทบหัวใจวายตายแต่สุดท้ายเขาก็พามาถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ
เสียงคำรามของเครื่องยนต์ดังกระหึ่มชนิดที่ว่านักศึกษาที่เตะบอลอยู่กลางสนามยังได้ยิน ทำให้ร่างบางที่หูอื้อตาลายกับการขับขี่ของเขาขมวดคิ้วขึ้นมาอีกครั้ง เพราะรู้สึกว่าไอ้รถคันนี้จะโดดเด่นเป็นพิเศษ เนื่องจากไนต์บาร์ซ่าอยู่ในพื้นที่มหา’ลัยพวกเราจึงต้องขับเข้ามาในอาณาบริเวณนี้และหาที่จอดรถ
“รถนี่คันเท่าไรคะ” เธอถามเขาเสียงขุ่นเพราะรู้สึกไม่ถูกชะตาอย่างแรง รถบ้าอะไรเ
