บทที่ 9 ไม่ใช่พี่ชาย

913 Words

ติ๊ด! โทรศัพท์เครื่องหรูแผดเสียงดังลั่นไม่หยุด และในที่สุดมันก็ทำให้ร่างบางเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างยากลำบาก ใบหน้าสวยที่ปราศจากเครื่องสำอางนิ่วหน้าอย่างหงุดหงิด เพียงขยับตัวก็รู้สึกร้าวไปทั้งร่าง สมองที่ยังตื่นไม่เต็มที่สว่างวาบเมื่อภาพเหตุการณ์แสนวาบหวามผุดขึ้นมาในหัว ทำให้ใบหน้าเธอปรากฏอารมณ์หลากหลาย เพราะเมื่อคืนเขาพาเธอพิสูจน์ความโหดทั้งคืนเลย ใจร้ายที่สุด! เธอก่นด่าเฮียติณณ์อยู่ในใจ ก่อนจะโดนเสียงโทรศัพท์ที่แผดเสียงขึ้นอีกครั้งทำให้เธอหลุดจากภวังค์ความคิด ร่างบางขยับตัวอย่างยากลำบากเพื่อพลิกตัว แต่มือที่กำลังยันกับที่นอนสัมผัสถูกอะไรบางอย่างที่แข็งร้อนจนแทบลวกมือ “อ๊ะ!” ร่างบางครางในลำคออย่างตกใจ เมื่อเปิดผ้าห่มออกมาจึงพบว่าตัวเองนอนแนบใบหน้ากับหน้าท้องเป็นลอนสวยของเฮียติณณ์ พอจะขยับกลับมีมือหนาเอื้อมมาโอบตัวไว้แน่น เธอจึงเงยหน้ามองคนร้ายกาจที่กึ่งนั่งกึ่งนอนหลับตาพิงหัวเตียง ดวง

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD