มหา’ลัยคิงเวลล์
ร่างบางทรุดกายนั่งลงบนเก้าอี้ร้านคาเฟ่หน้ามหา’ลัยอย่างปลงตก ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นเมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาของผู้คนรอบข้างที่กำลังจ้องมองมา และไม่แคล้วจากเรื่องข่าวลือ คาร่าจึงคร้านจะสนใจโดยเฉพาะแววตาไม่เป็นมิตรจากบรรดาสาว ๆ นี่ขนาดจบไปนานแล้วยังมีคนคลั่งขนาดนี้ ถ้าเป็นสมัยยังเรียนอยู่เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเป็นยังไง
“พวกชะนีที่จ้องเคลมผัวแกทั้งนั้นอย่าไปสนใจ”
รามี่เหลือบตามองบรรดาผู้หญิงรอบข้าง ก่อนจะเบะปากพลางเชิดหน้าขึ้น คนพวกนี้ก็ทำได้แค่อิจฉาแหละ เห็นใครดีกว่าไม่ได้ รามี่จึงจีบปากจีบคออีกครั้งและยัดเมนูใส่มือคาร่า
“ผัวอะไรล่ะ!” คาร่าเอ่ยขัดพลางเปิดดูเมนูไปด้วย แต่เหมือนสิ่งที่เธอเอ่ยไปไม่เข้าสมองรามี่เลยสักนิด เพื่อนสาวยังคงเพ้อไปเรื่อย
“กวาดสายตามองทั่วทั้งร้านเกินสิบตลบ ไม่มีใครสวยสู้แกแล้วนอกจากฉันคนนี้ ดังนั้นอย่าไปใส่ใจพวกนี้แค่อิจฉาแก”
“โอ๊ย มีอะไรให้น่าอิจฉาก
