“ทำหน้าอะไรของเธอ”
เสียงทุ้มลึกดังขึ้นจากหน้าประตูทำให้เธอหันไปมอง ร่างสูงอยู่ในชุดลำลองสีขาวแสนเรียบง่าย แต่กลับเสริมให้เขาดูหล่อเหลาราวเทพบุตร เฮียติณณ์เป็นผู้ชายที่ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูดีไปเสียหมด ขนาดลายสักแสนอันตรายที่ลำคอและแขนยังไม่อาจกลบรัศมีลงได้ มีแต่จะทำให้เขาดูดุดันขึ้น
ร่างบางครุ่นคิดกับตัวเองอยู่ในใจ จนไม่ได้สังเกตเลยว่าเขาขยับเข้ามาจนประชิดตัวเธอ และยื่นมือออกมาเกลี่ยเส้นผมสีบลอนด์สลวยที่ตกลงมาด้านหน้าออกไปให้พ้นทาง ก่อนจะจรดริมฝีปากบางแสนอุ่นร้อนลงบนกลีบปากนุ่มของเธออย่างรวดเร็ว
จุ๊บ!
“ทำอะไรเนี่ย!”
นัยน์ตาคู่สวยเบิกกว้างก่อนจะตวาดเสียงดังเมื่อเขาผละตัวออกไปแล้ว ใบหน้าสวยเห่อร้อนขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อโดนคนร้ายกาจจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว ทั้งที่คิดไว้แล้วว่าเขาอาจจะแค่แกล้งเล่นแต่พอโดนจูบบ่อย ๆ ใจมันก็หวั่นไหวให้กับเขาอยู่เรื่อย
“จูบปาก” ติณณ์แค่นเสียงตอบหน้าตาย
