EP.45 รอยประทับ
วินที่แน่นิ่งอึ้งตกอยู่ในภวังค์ไปสักพัก เมื่อได้สติแล้วเห็นแฟนสาวของตนก้มหน้าพร้อมกับเสียงสะอื้นเล็ก ๆ เขากุมใบหน้าเธอให้เงยขึ้นก่อนจะใช้มือเช็ดคราบน้ำตาให้คนที่เขารักตรงหน้า
“ร้องไห้ทำไมครับ”
“กะ...ก็กลัวพี่จะเกลียดเดย์” สิ้นคำพูดและใบหน้าที่เศร้าของเดย์ทำให้วินดึงเธอเข้ามากอดแน่น พลางลูบหัวเธออย่างอ่อนโยน
“พี่จะเกลียดเดย์ได้ไงครับ”
“ก็เดย์จูบพี่ แต่พี่นิ่งไม่จูบตอบเดย์คิดว่าพี่กำลังโกรธที่เดย์พลีพล่ามทำอะไรไม่คิด”
“เดย์ครับ” วินเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยนก่อนจะกระชับกอดให้แน่นขึ้นจนใบหน้าเธอซบกับอกเขาอย่างแนบสนิท
“คะ…” เดย์ก็กอดตอบแน่น แม้จะดูอึดอัดเพราะตอนนี้ทั้งคู่นั่งอยู่ในรถก็ตาม
“ที่พี่ไม่ตอบสนองเพราะพี่กลัวว่าพี่จะหักห้ามใจและคาดหวังมากกว่านี้ไม่ได้ไงครับ” คำตอบของวิน ทำให้เดย์ถึงกับคลายกอด และเงยหน้ามองเขา
“ทำไมพี่ต้องหักห้ามใจละคะ ในเมื่อเดย์ก็ไม่เคยจะหักห้ามใจ
