EP.12 อรุณเบิกฟ้า(ใหม่)
“ปวดหัวจังเลยวุ้ย” เดย์ที่กำลังขดตัวอยู่บนเตียงของตน สะดุ้งตื่นพลันพลางขยี้หัวตัวเองไปมาจนผมยุ่งไปหมด
เธอทรามหามือถือทั้งที่ยังไม่ตื่นดีนัก ก่อนจะพยายามปรือตาเพื่อมองดูเวลาว่ากี่โมงแล้ว
“อ่า..สิบเอ็ดโมงแล้วเหรอเนี่ย อีกหนึ่งชั่วโมง อืมรีบหน่อยก็คงทัน” เธอพยุงตัวเองขึ้นก่อนจะคว้าผ้าขนหนูลากตัวเองเข้าห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำ แต่งตัวเพื่อเรียน
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็คว้ากระเป๋าลงไปชั้นหนึ่งทันที แม้ใบหน้าที่ใคร ๆ เห็นก็ดูออกว่ายังคงดูไม่สู้ดีนัก
“เดย์ แกไปเรียนไหวไหม ให้ฉันลากับอาจารย์ได้นะ” มีนเอ่ยถามเดย์เมื่อเห็นสภาพของเพื่อน
“ไม่เป็นไร ฉันไปเรียนไหว” เดย์สะพายเป้ พร้อมกล้องคู่ใจหันไปมองเพื่อนของตัวเอง
“เราจะไปกันยัง”
“แกไม่ทานอะไรหน่อยเหรอ สภาพนี้ ขืนเดินไปมีหวังล้มแน่” มีนส่ายหัวให้ความดื้อของเพื่อนก่อนจะเดินไปหยิบขนมปังทาแย้มที่เดย์กินประจำก่อนจะยื่น
