“อืม ฉันไม่ได้เป็นอะไร ฉันแค่รู้สึกสมเพชตัวเอง นายคิดดูสิ ฉันคือ มิร่า วอร์ด มีอะไรในโลกนี้ที่ฉันอยากได้แล้วไม่ได้บ้าง แต่ดูสิ ผู้ชายที่ฉันชนะผู้หญิงทั้งโลกได้เขามาครอบครอง แค่หัวใจของเขา ฉันยังไม่สามารถเอามันมาอยู่กับตัวได้เลย นายคิดว่าผู้หญิงอย่างฉันจำเป็นต้องไขว่คว้าหาความรักหรือขอร้องอ้อนวอนขอความรักจากใครไหม แต่สิ่งที่ฉันต้องเจอมาตลอดหลายเดือน นายว่าฉันมันน่าสมเพชขนาดไหน”
เขายกมือขึ้นลูบต้นแขนขาวเนียนและจูบเบาๆ ที่บ่าบอบบางอย่างต้องการปลอบใจ ถึงแม้ว่าเจ้านายของเขาจะไม่เห็นใจเธอ แต่ในสายตาของเขา ถ้าเธอไม่ดื้อดึงและทำตัวเหวี่ยงวีน เธอก็น่าสงสารและน่าเห็นใจมาก
“แถมตอนนี้ ฉันอยากที่จะหลุดจากวังวนบ้าๆ นี่ ไม่อยากได้แล้ว ผู้ชายที่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉัน ฉันอยากมีอิสระ อยากมีสิทธิ์เลือกผู้ชายสักคนที่เขาจะรักฉันได้จริงๆ ฉันยังทำไม่ได้เลย ฉันไม่อยากแต่งงานกับพี่แมทแล้ว แต่นายว่าพี่แมทกับพ่อขอ
