แม้จะไม่มั่นใจสักนิดว่าคนที่เคยใช้ชีวิตร่วมกันมายี่สิบกว่าปี จะเห็นค่าในชีวิตของเธอไหม แต่เธอจำเป็นต้องพูดให้ลูกสาวเพียงคนเดียวที่เธอรักดั่งชีวิต เชื่อใจในตัวคนเป็นพ่อ เพื่อที่ลูกจะได้ยอมทำทุกอย่างตามที่เขาสั่งไปก่อน นั่นไม่ใช่เพราะเธอรักตัวกลัวตาย แต่เพราะว่าถ้าลูกของเธอไม่ยอมทำตามคำสั่งของคนชั่วพวกนั้น พวกมันต้องเบนเป้าหมายไปเล่นงานลูกสาวของเธอแน่ๆ แล้วถ้าหากว่าพวกมันฆ่าลูกที่เป็นเพียงเหตุผลเดียวที่ทำให้เธออยากมีชีวิตอยู่ไปแล้ว เธอจะมีแรงหายใจต่อไปได้อย่างไร
“ค่ะ แม่”
แม่จะรู้อะไร ภาพลักษณ์และคำพูดสวยหรูของเขา มักหลอกล่อให้เราตายใจ แต่คนอย่างเขาไม่เคยมีสัจจะและไม่เคยมีความรักให้ใครอย่างที่ปากพูดออกมาหรอก แต่เธอก็จำเป็นที่จะต้องพูดให้แม่สบายใจ
“งั้นพรีมคุยกับพ่อต่อแล้วกันนะลูก ไม่ต้องห่วงแม่”
“ค่ะ แม่”
เธอไม่เชื่อคำพูดของแม่เลยสักนิด ว่าแม่ไม่เป็นอะไร และแม่สบายดี ปลายเสียงที่สั่นขนา
