เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นเบาๆ หลายครั้ง สาวสวยที่เอาแต่ผุดลุกผุดนั่งเพราะเป็นห่วงคนตัวโตที่ต้องออกไปเสี่ยงอันตรายกับศัตรูที่แทบมองไม่เห็นรีบพุ่งตัวไปเปิดประตูทันที ในใจภาวนาขอให้เปิดมาแล้วเป็นเขา..คนที่เธอเป็นห่วงใจแทบขาด
“นาย นายกลับมาแล้ว”
คนตัวบางโถมร่างเข้ากอดเขาทั้งตัวด้วยความดีใจ คำภาวนาของเธอเป็นผล นี่เป็นครั้งแรกที่ต้องรู้สึกเป็นห่วงใครมากมายขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ยังไม่ทันรู้รายละเอียดมากมายเท่าไหร่ด้วยซ้ำในตอนที่ถูกปลุกขึ้นเฮลิคอปเตอร์มาที่นี่
เขาดันตัวเธอเข้ามายืนกอดกันในห้อง เพราะถ้าหากพวกเขาห้องใดห้องหนี่งเปิดประตูออกมาเจอว่าเขากำลังยืนกอดกันกลมกับว่าที่มาดาม แล้วพากันเข้ามาในห้องจนเช้า คงไม่เป็นการดีกับเขาและเธอแน่ๆ
“คุณมิร่า เป็นห่วงผมหรอ”
“อือ ก็ใช่น่ะสิ จะไม่ให้เป็นห่วงได้ไง อยู่ๆ ก็มีคนมาวางระเบิด แล้วนายไปที่นั่นต้องเจอกับอะไรบ้างก็ไม่รู้ ฉันกลัวมาก นอนไม่หลับเลย”
“ไม่ต้
